Nú virðist sem svo að stjórnvöld vinni eftir stefnu og áætlun sem ekki er stuðningur við meðal þings og þjóðar. Þegar sú stefna strandar vegna þess að Ísland er ekki tvíveldi Jóhönnu og Steingríms þá stoppar allt. Og aðgerðarlausir skipsstjórnarnir spyrja bara: „Hvað viljið þið gera?“
Er nokkuð annað að gera fyrir þau tvö að segja sig frá verkefninu?
31. júlí 2009
29. júlí 2009
Menn sem hata konur
Smávaxið títanikk-æði er brostið á vegna Manna sem hata konur. Biluð lyfta hefur gert Millenium-trílógíuna að enn stærra æði en annars hefði orðið. Larsson hafði ekki pumpu í stigana á vinnustað sínum og datt niður dauður.
Það var aðeins eitt sem angraði mig við kvikmyndina. Blómkvist var gerður aðeins of góður við konur. Hin aðalpersónan, Salander, er rækilega skilyrt af illsku heimsins – og ekki síst karlaillsku – og það er algjörlega nauðsynlegt til að halda í grunneðli sambands hennar og Blómkvists. Hann fer ekki vel með konur. Er með margar í takinu og oft gegn betri dómgreind.
Í myndinni er hann laus við þann kvilla.
En það fyndna er að plottið virðist hafa gefið einhverjum kúlulánakónanum góða hugmynd. Án þess að gefa of miklar upplýsingar um myndina þá má geta þess að Blómkvist er hardkor rannsóknarblaðamaður, þyrnir í augum stærsta útrásarvíkingsins. Sá bregður á það ráð að mata Blómkvist á fölskum upplýsingum sem virðast vera algjör bomba. Blómkvist birtir þær og er dæmdur í fangelsi fyrir vikið.
Og hvað gerist svo?
Hið sama gerist á Íslandi nokkrum dögum eftir frumsýningu. Einhver matar fréttamann á upplýsingum um helstu auðjöfra Íslands. Þær reynast falskar. Auðjöfrarnir ætla sannarlega að nýta sér sýnar 15 mínútur af sakleysi til fulls og allt stefnir í dómsmál.
Skondið.
28. júlí 2009
26. júlí 2009
Ómar, Einar og spunameistarinn blekkja þjóðina.
Nú styttist í að Rellu-Ómar og Einar verpill ljúki hringferð sinni um landið á metanbíl. Einn aftaníossa þeirra er Andrés Jónsson áróðursskuggaráðherra Kóka kóla á Íslandi og Samfylkingarinnar.
Þeir félagar bjóða upp á nýjung, hægt er að fylgjast með för þeirra „í beinni“ í gegnum netið.
Nú vill svo til að á föstudagskvöld þá skoðaði ég feril þeirra. Þar kom í ljós að um leið og þeir höfðu yfirgefið umráðasvæði Blönduósslöggunnar þá gáfu þeir bílnum inn svo um munaði. Þeir fóru langt yfir hámarkshraða á leið í Skagafjörð og alla leið til Akureyrar. Á einum stað keyrðu þeir á 111 km/klst.
Nú vill svo til að einhver – og hér er auðvitað ástæða til að gruna áróðursmeistarann – hefur fiktað í hraðatölunum. Búið er að breyta öllum háu tölunum í sömu töluna, 94 km/klst. Og í þessum töluðu orðum bruna félagarnir eftir Suðurlandsvegi á ótrúlega jöfnum hraða – jú, 94 km/klst.
Nú er það fjarri mér að finnast eitthvað að því þótt þeir haldi eðlilegum umferðarhraða hringinn. En mér finnst lélegt að reyna að hylja þann breyskleika með blekkingum. Sérstaklega þegar um er að ræða verkefni eins og þetta.
Þetta er svona dálítið eins og ef Reynir Pétur hefði stytt sér leið.
Uppfært:
Nú er DV búið að birta eindregna neitun Ómars og Andrésar. Andrés gefur í skyn að þetta sé samsæriskenning hjá mér og sjálfur hafi hann séð þá fara hraðast í 96 km/klst.
Það vill svo til að þessir 96 km/klst sem Andrés sá eru nú horfnir og í staðinn er komið ... ta da ... 94/km/klst!
Enn uppfært:
Nú er búið að fjarlægja slóðina af netinu. En hraðatölurnar má þá bara sjá hér í staðinn.
17. júlí 2009
SJS gerir grein fyrir atkvæði sínu
Vindhaninn SJS greiddi atkvæði gegn EES á sínum tíma og gerði svofellda grein fyrir atkvæði sínu, með leyfi hæstvirts forseta:
„Hæstv. forseti. Það er sannfæring mín að þessi samningur sé ekki hagfelldur okkur Íslendingum og sömuleiðis að í honum felist ekki nein frambúðarlausn á samskiptum okkar við aðrar Evrópuþjóðir. Það er óhjákvæmilegt að nota þetta síðasta tækifæri til þess að mótmæla vinnubrögðum ríkisstjórnarinnar í þessu máli. Stofnað er til óþolandi réttaróvissu í landinu með því að lögfesta þennan samning án þess að gera breytingar á stjórnarskránni. Kröfu tugþúsunda Íslendinga og kröfu sameinaðrar stjórnarandstöðu um þjóðaratkvæðagreiðslu er hafnað. Þjóðin og þingið eru þverklofin í þessu máli. Þannig eru aðstæður við afgreiðslu málsins nú á lokastigi.
Þá er einnig óhjákvæmilegt að mótmæla endurteknum rangfærslum og blekkingum talsmanna þessa samnings, sérstaklega hæstv. utanrrh. sem hefur gert sig beran að ótrúlegum málflutningi oft og tíðum í þessu sambandi. Málið er í upplausn og óvissu og í því felst ekki á nokkurn hátt sú vísan til framtíðar sem mjög nauðsynlegt hefði þó verið að hafa fyrir okkur Íslendinga á óvissutímum í þessum efnum. Ég segi nei.“
„Hæstv. forseti. Það er sannfæring mín að þessi samningur sé ekki hagfelldur okkur Íslendingum og sömuleiðis að í honum felist ekki nein frambúðarlausn á samskiptum okkar við aðrar Evrópuþjóðir. Það er óhjákvæmilegt að nota þetta síðasta tækifæri til þess að mótmæla vinnubrögðum ríkisstjórnarinnar í þessu máli. Stofnað er til óþolandi réttaróvissu í landinu með því að lögfesta þennan samning án þess að gera breytingar á stjórnarskránni. Kröfu tugþúsunda Íslendinga og kröfu sameinaðrar stjórnarandstöðu um þjóðaratkvæðagreiðslu er hafnað. Þjóðin og þingið eru þverklofin í þessu máli. Þannig eru aðstæður við afgreiðslu málsins nú á lokastigi.
Þá er einnig óhjákvæmilegt að mótmæla endurteknum rangfærslum og blekkingum talsmanna þessa samnings, sérstaklega hæstv. utanrrh. sem hefur gert sig beran að ótrúlegum málflutningi oft og tíðum í þessu sambandi. Málið er í upplausn og óvissu og í því felst ekki á nokkurn hátt sú vísan til framtíðar sem mjög nauðsynlegt hefði þó verið að hafa fyrir okkur Íslendinga á óvissutímum í þessum efnum. Ég segi nei.“
Aldrei aftur Vg
Vg er dauður flokkur.
Fólk velur ekki á milli flokka vegna þess að dómgreind fólks í einum flokki sé almennt betri en í öðrum. Fólk velur flokka vegna stefnuskráar flokksins og málflutnings.
Vg hefur jarðað stefnuskrá sína svotil alla á undrastuttum tíma. Allt vegna þess að Steingrímur Joð virðist vera farinn á taugum.
Hann stofnaði þennan flokk utan um sitt risastóra egó eftir að Margrét Frímanns rassskellti hann í formannskosningu. Dró inn í flokkinn á asnaeyrunum fólk með allskyns róttækar hugsjónir.
Er búinn að raðnauðga þessum hugsjónum eftir að hann komst til valda.
Valdaseta Steingríms Joðs er einhver viðbjóðslegasti plebbaskapur sem íslensk stjórnmál hafa að geyma. Ögmundur og hinir já-mennirnir eru gungur og druslur.
Vg lofaði að taka ESB málið upp í þinginu. En áskildi sér rétt til að berjast gegn því þar. Gaf þann rétt frá sér undir hótunum.
Jóhanna er annað egó. Tapaði eins og Steingrímur. Stofnaði Þjóðvaka. Dró með sér hugsjónadruslur. Ekkert varð úr því. Er nú búin að sölsa undir sig líkkistu Samfylkingar og drepa Vg.
Fólk velur ekki á milli flokka vegna þess að dómgreind fólks í einum flokki sé almennt betri en í öðrum. Fólk velur flokka vegna stefnuskráar flokksins og málflutnings.
Vg hefur jarðað stefnuskrá sína svotil alla á undrastuttum tíma. Allt vegna þess að Steingrímur Joð virðist vera farinn á taugum.
Hann stofnaði þennan flokk utan um sitt risastóra egó eftir að Margrét Frímanns rassskellti hann í formannskosningu. Dró inn í flokkinn á asnaeyrunum fólk með allskyns róttækar hugsjónir.
Er búinn að raðnauðga þessum hugsjónum eftir að hann komst til valda.
Valdaseta Steingríms Joðs er einhver viðbjóðslegasti plebbaskapur sem íslensk stjórnmál hafa að geyma. Ögmundur og hinir já-mennirnir eru gungur og druslur.
Vg lofaði að taka ESB málið upp í þinginu. En áskildi sér rétt til að berjast gegn því þar. Gaf þann rétt frá sér undir hótunum.
Jóhanna er annað egó. Tapaði eins og Steingrímur. Stofnaði Þjóðvaka. Dró með sér hugsjónadruslur. Ekkert varð úr því. Er nú búin að sölsa undir sig líkkistu Samfylkingar og drepa Vg.
15. júlí 2009
Afstaða Ögmundar er óverjandi
Í stórnarsáttmála Vg og Sf var samið um að Vg myndi greiða götu aðildarumsóknar að ESB inn í þingið en ekki í gegnum það.
Borgarahrefingin og ESB
Það kemur úr hörðustu átt að saka þingmenn Borgarahreyfingarinnar um að nota ESB málið sem pólitíska skiptimynt. Hvað þá hneykslast á því.
Borgarahreyfingin var þar til nú eini flokkurinn (með dvergflokknum Framsókn) sem ekki hafði gert sig sekan um nákvæmlega það.
Sjálfstæðisflokkurinn var á móti málinu til að valda meirihlutanum vandræðum.
Vinstri grænir keyptu málið fyrir fleiri kjötbita úr katlinum.
Samfylking seldi málið.
Og hví skyldi Borgarahreyfingin ekki gera slíkt hið sama? Eða ætla hinir flokkarnir og málsvarar þeirra að krefjast þess að þingmenn hennar gangi um sali Alþingis eins og sauðskir Birtíngar á meðan þeir sjálfir stunda hráskinnaleik?
Borgarahreyfingin var þar til nú eini flokkurinn (með dvergflokknum Framsókn) sem ekki hafði gert sig sekan um nákvæmlega það.
Sjálfstæðisflokkurinn var á móti málinu til að valda meirihlutanum vandræðum.
Vinstri grænir keyptu málið fyrir fleiri kjötbita úr katlinum.
Samfylking seldi málið.
Og hví skyldi Borgarahreyfingin ekki gera slíkt hið sama? Eða ætla hinir flokkarnir og málsvarar þeirra að krefjast þess að þingmenn hennar gangi um sali Alþingis eins og sauðskir Birtíngar á meðan þeir sjálfir stunda hráskinnaleik?
14. júlí 2009
Brüno
Sá Brüno í gær. Hún er ekkert sérstök.
Það er nokkuð ljóst að Sambíóin eru með alla anga úti til að fleyta sér í gegnum kreppuna. Miðinn kostaði 1.100 kr. Sem er kannski ekki mikil hækkun. En veitingarnar hafa hækkað fráleitilega. Maurapúkarnir geta keypt gos í sjálfsala og þar kostar 1/2 lítri af kók 300 kr. Jafnmikið og tveggja lítra kók kostaði í 10/11 fyrir hálfu ári og þótti okur. Annað er eftir því.
Samkvæmt Smáís er Brüno bönnuð yngri en 14 ára. Það er einkennilegt. Í BNA er hún bönnuð yngri en 17.
Ég veit ekki ástæðuna fyrir þessum mun. Margar, margar myndir sem eru teprulegri en Brüno eru bannaðar innan 16 hér á landi.
Skyldi bíóið lækka aldurinn til að ná inn fleiri krónum í kreppunni?
Það er nokkuð ljóst að Sambíóin eru með alla anga úti til að fleyta sér í gegnum kreppuna. Miðinn kostaði 1.100 kr. Sem er kannski ekki mikil hækkun. En veitingarnar hafa hækkað fráleitilega. Maurapúkarnir geta keypt gos í sjálfsala og þar kostar 1/2 lítri af kók 300 kr. Jafnmikið og tveggja lítra kók kostaði í 10/11 fyrir hálfu ári og þótti okur. Annað er eftir því.
Samkvæmt Smáís er Brüno bönnuð yngri en 14 ára. Það er einkennilegt. Í BNA er hún bönnuð yngri en 17.
Ég veit ekki ástæðuna fyrir þessum mun. Margar, margar myndir sem eru teprulegri en Brüno eru bannaðar innan 16 hér á landi.
Skyldi bíóið lækka aldurinn til að ná inn fleiri krónum í kreppunni?
13. júlí 2009
Vill einhver plííís...
Af hverju kemst ríkisstjórnin upp með að haga sér eins og þarsíðasta stjórn, setja undir sig hornin og vaða áfram í lausn mála án lýðræðislegrar umræðu og eðlilegrar gagnrýni og varkárni?
Var að lesa gamlar færslur eftir mig um Icesave. Fannst ég sérstaklega gáfulegur í þessari færslu 22. júní.
Var að lesa gamlar færslur eftir mig um Icesave. Fannst ég sérstaklega gáfulegur í þessari færslu 22. júní.
12. júlí 2009
Mr. Smith & Lilya
Fyrir einhverjum misserum minnir mig að Vg hafi haft frumkvæði af því að þingmenn voru látnir (ef ekki beinlíni neyddir til að) horfa á Lilya 4-ever í aðdraganda vændisfrumvarpsins.
Ég geri það að tillögu minni að allir þingmenn verði látnir horfa á Mr. Smith Goes to Washington. Ég skal m.a.s. lána þeim hana.
Svona rétt til að minna þá á hvað þeir eru að gera þarna í þinghúsinu.
Ég geri það að tillögu minni að allir þingmenn verði látnir horfa á Mr. Smith Goes to Washington. Ég skal m.a.s. lána þeim hana.
Svona rétt til að minna þá á hvað þeir eru að gera þarna í þinghúsinu.
Hroki Samfylkingarinnar
Hvað er það annað en hroki þegar því er ítrekað haldið fram að hvert stökk Steingríms Joð frá stefnu Vg til stefnu Sf sé þroskamerki eða nýtilkomin ábyrgðarkennd?
Þýðir það að kjósendur Vg geti við kjörskilyrði náð þeim þroska að kjósa Sf?
Þýðir það að kjósendur Vg geti við kjörskilyrði náð þeim þroska að kjósa Sf?
11. júlí 2009
KR - Valur – hugleiðing
Fór og horfði á Val taka KR í bakaríið. Klæddur KR-felulitum sat ég í miðri þvögu þeirra svarthvítu en hélt með Val innra með mér.
Fór að pæla í því hvort fótboltavellirnir séu ekki uppeldisstöðvar þeirrar röklausu kjaftæðisumræðu sem gegnsýrir allt frá stjórnmálum til bloggheima.
10. júlí 2009
Vaðið að Valhöll
Þegar ég heyrði í fréttum rúmlega fjögur að Valhöll væri að brenna brunaði ég á Þingvöll. Kom á útsýnispall við Almannagjá á svipuðum tíma og löggan sem rak fólk í burtu. Ætlaði þá að keyra inn í þjóðgarðinn en var rekinn í burtu. Lagði þá við Langastíg og labbaði niður að Öxarárfossi. Óð svo yfir ána nokkrum sinnum og gekk niður gjána. Hitti loks landvörð. Hann ætlaði að reka mig burt en gaf mér þó leyfi til að fara að kirkjunni.
Sat svo og horfði á Valhöll brenna. Það var tilkomumikil sjón.
Sat svo og horfði á Valhöll brenna. Það var tilkomumikil sjón.
Kæra Blogggátt
Það virkar ósköp tilgangslaust að hafa sér flokk undir örfáar hræður, nafnleysingjana, menn eins og Hnakkus til að koma í veg fyrir að þeir sjáist á forsíðu og særi sómakennd einhverra smáborgara.
Hnakkus er einn af bloggurunum sem flest hugsandi fólk vill lesa en það er aðeins of mikið maus að vera a hanga í rss-lesara bara fyrir hann.
Hvernig væri að þið kipptuð þessu bara í liðinn?
Annars er ég sammála öllu sem Hnakkus segir hér.
Hnakkus er einn af bloggurunum sem flest hugsandi fólk vill lesa en það er aðeins of mikið maus að vera a hanga í rss-lesara bara fyrir hann.
Hvernig væri að þið kipptuð þessu bara í liðinn?
Annars er ég sammála öllu sem Hnakkus segir hér.
Icesave - úrslit kosninga og ný (endurnýjuð) afstaða
Þegar ég fór í það að meta rök með eða á móti Icesave ákvað ég að í framhaldinu myndi ég taka nýja afstöðu til málsins. Út frá öllum þeim rökum sem þá lágu fyrir.
Kosning meðal gesta síðunnar er óafgerandi. Stuðningsmenn og andstæðingar eru svotil nákvæmlega jafnmargir.
Rök með og á móti eru misveigamikil.
Niðurstaða mín er þessi:
Alþingi á að fella Icesave í trausti þess að samningsaðilarnir séu raunverulega áfjáðir í að gera raunhæfan og sanngjarnan samning við Ísland. Það er betra að fá það á hreint nú en þegar Ísland er komið í þrot og þarf á endurupptöku að halda.
Málsmeðferðin hefur verið vinstriflokkunum til mikils vansa, bæði hvað varðar samningagerðina, þinglega meðferð og lýðræðislegt gegnsæi. Málið er stærra en svo að staða einstakra stjórnmálaflokka eða -manna geti talist röksemd fyrir að halda málinu til streitu.
Ísland á að samþykkja takmarkaða ábyrgð á Icesave. Takmarkaða í annan endann af raunsæi, fordæmum og lagalegum efa en opna í hinn af því að Ísland hlýtur að bera ábyrgð á ömurlegri frammistöðu þess opinbera og eftirlitsstofnanna mörg undangengin misseri, útrásinni og hruninu.
Kosning meðal gesta síðunnar er óafgerandi. Stuðningsmenn og andstæðingar eru svotil nákvæmlega jafnmargir.
Rök með og á móti eru misveigamikil.
1. Það er mikil óvissa hve reikningurinn er hár og í versta falli er töluverð óvissa á hvort landið ráði við reikninginn og vextirnir eru sérstaklega óhagstæðir, m.a. þar sem þeir eru ekki forgangskröfur en ef Ísland ræður við samninginn er hann nærtækasta leiðin út úr vandanum. Og getur orðið harla auðveld leið ef mikið fæst fyrir eignir Landsbankans.
2. Endurskoðunarákvæðið er ótryggt en með því að bjarga andliti evrópska fjármálaheimsins fær landið velvilja erlendis og eftir sjö ár verða komnir nýir pólitíkusar hér heima sem og í Bretlandi og Hollandi. Farið verður að fenna yfir hörmungarsögurnar af bresku líknarfélögunum og hollensku bæjunum sem fóru á hausinn - auk þess sem Íslendingar verða kannski búnir að draga a.m.k. 1-2 bankagúbba fyrir dómara. Ef planið er að höfða til meðaumkunar umheimsins gæti verið betra að bíða í lengstu lög.
3. Gjaldfellingarákvæðin eru áhættusöm en ef málið verður ekki klárað fyrir október fellur öll skuldbindingin á Ísland nú þegar en ekki eftir 7 ár eins og samningurinn segir til um og ef ESB og AGS ákveða að fara í hart formlega eða óformlega getur ástandið á Íslandi snarversnað því mikil óvissa er uppi um hvað tekur við, felli Alþingi samninginn.en á móti kemur að þótt samningnum verði hafnað hafa samningsaðilarnir enga hagsmuni af því að berja á Íslandi. Þeirra hagur er að ná besta samningi sem þeir geta náð. Það hlýtur að gilda nú, ekki síður en ef endurskoðunarákvæðið verður virkt.
4. Icesave-krafan byggir ekki á lögfræðilegum úrskurði heldur pólitískum þrýstingi. Við undirritun samnings verður hún ómótmælanleg en það var á ábyrgð FME og stjórnvalda á Íslandi að takmarka áhættu þjóðarinnar af bankaútrásinni. Innlendar stofnanir brugðust. Ábyrgðin lá fyrir en ábyrgð íslenskra stjórnvalda (amk hvað varðar hollenska hluta Icesave) er meiri en að einhver "eftirlitskerfi hafi brugðist". Í Hollandi var frekar um að ræða meðvitaðan ránsleiðangur stjórnenda Landsbankans sem fór fram með vitund og stuðningi íslenskra ráðherra. Viðvörunarorðum Hollendinga var svarað með skætingi, þrátt fyrir að ríkisstjórn Íslands ræddi á sama tíma hættuna á krassi bankans.
5. Trúverðuleiki þjóðarinnar er að veði en Bretar hafa sjálfir brugðist samskonar lagatilskipun og neitað að borga og framkoma Íslendinga í málinu einkennist af óheiðarleika og græðgi fyrir hrun og vangetu og -kunnáttu eftir hrun.
6. Þjóðin er á móti Icesave og ástæða þess að Fjármálaráðherra vill samþykkja Icesave er að hluta til útskýrð í leyniskjölum sem enginn má opinbera. Að taka stærstu ákvörðun Íslandssöguna án þess að opinbera forsendurnar er andlýðræðislegt en með því að fella samninginn eykst pólitískur óstöðugleiki á Íslandi og hætta er á nýrri hægristjórn.
Niðurstaða mín er þessi:
Alþingi á að fella Icesave í trausti þess að samningsaðilarnir séu raunverulega áfjáðir í að gera raunhæfan og sanngjarnan samning við Ísland. Það er betra að fá það á hreint nú en þegar Ísland er komið í þrot og þarf á endurupptöku að halda.
Málsmeðferðin hefur verið vinstriflokkunum til mikils vansa, bæði hvað varðar samningagerðina, þinglega meðferð og lýðræðislegt gegnsæi. Málið er stærra en svo að staða einstakra stjórnmálaflokka eða -manna geti talist röksemd fyrir að halda málinu til streitu.
Ísland á að samþykkja takmarkaða ábyrgð á Icesave. Takmarkaða í annan endann af raunsæi, fordæmum og lagalegum efa en opna í hinn af því að Ísland hlýtur að bera ábyrgð á ömurlegri frammistöðu þess opinbera og eftirlitsstofnanna mörg undangengin misseri, útrásinni og hruninu.
Árni óheppni og samningatækni
Árni í Múla var eitt sinn sendur til að semja við Ameríkana um stæka hagsmuni þjóðarinnar. Hann komst bara til Köben, varð veikur. Hriflu-Jónas gaf lítið fyrir veikindin, sagði að Árni hefði dottið í það í Köben og strandað í flöskubotni. Gaf honum viðurnefnið Árni óheppni, maðurinn sem ekki fann Ameríku.
Það státa ekki öll lönd af slíkum gersemum í sögu utanríkispólitíkur.
Samfylkingin virðist vera uppvakningur Árna þegar kemur að samningatækni í útlöndum. Það hlýtur mörgum að frjósa hugur við að flokkurinn sem leiddi framboð Íslands í Öryggisráðið og Icesave-samningana - ætli að semja um aðild að ESB.
Inn eða út?
Hvar er kjarni þingstarfsins? Hvar liggur mikilvægið?
Þegar verið var að ræða Icesave í þingsal mátti skilja á stjórninni að mál væri að hætta blaðrinu svo hægt væri að setja málið í nefnd.
Þegar verið var að fjalla um umsókn að ESB í nefnd lá á að koma málinu í þingsalinn hvort sem menn væru sáttir eða ekki.
Steingrímur Joð brást við liðhlaupanum sínum með því að segja því sem næst að það væri pólitísku forystunnar að leiða mál í gegn um þingið. Almennir þingmenn eiga svo aðeins að fylgja eigin samvisku í kosningunni.
Ég er ekki viss um að honum sé stætt á slíkri túlkun.
Þegar verið var að ræða Icesave í þingsal mátti skilja á stjórninni að mál væri að hætta blaðrinu svo hægt væri að setja málið í nefnd.
Þegar verið var að fjalla um umsókn að ESB í nefnd lá á að koma málinu í þingsalinn hvort sem menn væru sáttir eða ekki.
Steingrímur Joð brást við liðhlaupanum sínum með því að segja því sem næst að það væri pólitísku forystunnar að leiða mál í gegn um þingið. Almennir þingmenn eiga svo aðeins að fylgja eigin samvisku í kosningunni.
Ég er ekki viss um að honum sé stætt á slíkri túlkun.
8. júlí 2009
Þetta er algjör snilld!
Hér er verið að reyna að safna öllum tölfræðilegum upplýsingum á einn stað og öllum reiknanlegum fyrirbærum. Þegar er heilmikið komið inn.
Þetta verður mikið notað.
Þetta verður mikið notað.
Árni johnsen hittir þingmann nr. 64
Sú saga gengur nú um Alþingi og víðar að 64 einstaklingar sitji á þingi, þar af 63 lifandi eða því sem næst en einn framliðinn.
Ég sel söguna ekki dýrar en ég keypti hana en hún gæti vel verið sönn. Hún er voða sæt hvort sem er.
Þannig var að Birgitta Jónsdóttir, dóttir Bergþóru heitinnar Árnadóttur söngvaskálds og þingmaður Borgarahreyfingarinnar, kom að máli við Árna Johnsen og þakkaði honum hlý orð í garð móður sinnar í minningargrein.
Árni tók þökkum hennar vel og lét nokkur vel valin orð falla um ágæti Bergþóru. Þá segir Birgitta:
„Viltu kannski tala við hana?“
Árni verður hvumsa en tafsar eitthvað á borð við að jú, hann hafi nú oft talað við hana. En Birgitta situr við sinn keip og ítrekar spurninguna um leið og hún dregur forláta skrín upp úr pússi sínu.
„Þetta er hún,“ segir hún og bendir á öskuskrínið og býður Johnsen að taka upp þráðinn í samskiptum sínum við söngvaskáldið framliðna.
Árni var nokkuð hugsi þegar hann kom aftur til sætis síns og hnippir í sessunaut sinn sem er flokksmaður Birgittu og þekktur rithöfundur. Hann segir: „Þið virðist vera dálítið fleiri en fjögur frá Borgarahreyfingunni hér á þingi.“
Rithöfundurinn svarar að bragði: „Já, þú meinar Bergþóru.“
Ég sel söguna ekki dýrar en ég keypti hana en hún gæti vel verið sönn. Hún er voða sæt hvort sem er.
Þannig var að Birgitta Jónsdóttir, dóttir Bergþóru heitinnar Árnadóttur söngvaskálds og þingmaður Borgarahreyfingarinnar, kom að máli við Árna Johnsen og þakkaði honum hlý orð í garð móður sinnar í minningargrein.
Árni tók þökkum hennar vel og lét nokkur vel valin orð falla um ágæti Bergþóru. Þá segir Birgitta:
„Viltu kannski tala við hana?“
Árni verður hvumsa en tafsar eitthvað á borð við að jú, hann hafi nú oft talað við hana. En Birgitta situr við sinn keip og ítrekar spurninguna um leið og hún dregur forláta skrín upp úr pússi sínu.
„Þetta er hún,“ segir hún og bendir á öskuskrínið og býður Johnsen að taka upp þráðinn í samskiptum sínum við söngvaskáldið framliðna.
Árni var nokkuð hugsi þegar hann kom aftur til sætis síns og hnippir í sessunaut sinn sem er flokksmaður Birgittu og þekktur rithöfundur. Hann segir: „Þið virðist vera dálítið fleiri en fjögur frá Borgarahreyfingunni hér á þingi.“
Rithöfundurinn svarar að bragði: „Já, þú meinar Bergþóru.“
7. júlí 2009
Kúgun kvenna
Mér þykir dálítið vafasöm tilhneigingin í samfélaginu til að gera sjálfkrafa fórnarlömb úr konum.
Frétt í gær var stórundarleg þar sem gefið var í skyn að stór hluti kvenna væri beittur ofbeldi af sambýlismönnum sínum og liði fyrir það með áhættuhegðun og slæmri heilsu.
Til að byrja með var töluvert meira en helmingur kvennanna sem ekki svaraði könnuninni. Það er ekki óeðlilegt að álykta að þeir sem ofbeldi eru beittir svari frekar en hinir og þannig verði hlutfall þeirra einkennilega hátt.
Þá virðist hvorki hafa verið rannsakað hvort þessar konur eða aðrar beiti menn sína ofbeldi. En mig grunar nú að oft á tíðum séu ofbeldissambönd gagnkvæm. Það er ekkert í eðli kvenna sem fær þær til að fara mildari höndum um fórnarlömb sín þótt aðferðirnar séu aðrar.
Og þá er alveg ósannað að áhættuhegðun og slæm heilsa, líkamleg og andleg, sé afleiðing þessa meinta ofbeldis.
Þessi tiltekna könnun er kannski ekki stórmál en hún virðist í fljótu bragði viðhalda hugmyndum um konur sem fórnarlömb og karla sem ofsækjendur. Þessi hugmynd er stundum stórskaðleg eins og í sumum forræðisdeilum.
Konur eru ofbeldisseggir alveg eins og karlar. Það þarf ekki að eyða mörgum mínútum inni á vef eins og er.is til að sjá dæmi um klárlegt andlegt ofbeldi, kúgun og einelti.
Og konur eiga það til að kúga karlmenn, t.d. með því að eitra sambönd þeirra og barnanna eða hefta samskipti.
Ég held að það sé hreinlega betra að vera kýldur en sviptur börnum sínum ranglátlega.
Frétt í gær var stórundarleg þar sem gefið var í skyn að stór hluti kvenna væri beittur ofbeldi af sambýlismönnum sínum og liði fyrir það með áhættuhegðun og slæmri heilsu.
Til að byrja með var töluvert meira en helmingur kvennanna sem ekki svaraði könnuninni. Það er ekki óeðlilegt að álykta að þeir sem ofbeldi eru beittir svari frekar en hinir og þannig verði hlutfall þeirra einkennilega hátt.
Þá virðist hvorki hafa verið rannsakað hvort þessar konur eða aðrar beiti menn sína ofbeldi. En mig grunar nú að oft á tíðum séu ofbeldissambönd gagnkvæm. Það er ekkert í eðli kvenna sem fær þær til að fara mildari höndum um fórnarlömb sín þótt aðferðirnar séu aðrar.
Og þá er alveg ósannað að áhættuhegðun og slæm heilsa, líkamleg og andleg, sé afleiðing þessa meinta ofbeldis.
Þessi tiltekna könnun er kannski ekki stórmál en hún virðist í fljótu bragði viðhalda hugmyndum um konur sem fórnarlömb og karla sem ofsækjendur. Þessi hugmynd er stundum stórskaðleg eins og í sumum forræðisdeilum.
Konur eru ofbeldisseggir alveg eins og karlar. Það þarf ekki að eyða mörgum mínútum inni á vef eins og er.is til að sjá dæmi um klárlegt andlegt ofbeldi, kúgun og einelti.
Og konur eiga það til að kúga karlmenn, t.d. með því að eitra sambönd þeirra og barnanna eða hefta samskipti.
Ég held að það sé hreinlega betra að vera kýldur en sviptur börnum sínum ranglátlega.
Kelur við kannabis
Miðað við eiturlyf er kannabis tiltölulega skaðlaust. Fjöldinn allur af fólki hefur prófað það án þess að verða fyrir varanlegum skaða.
En þegar rætt er um hvort lögleiða eigi efnið á ekki síður að beina sjónum að þeim sem ekki komast óskaddaðir frá efninu. Miklu fleiri hafa keyrt án öryggisbeltis og komist upp með það. Mjög margir hafa vanrækt börn sín og komist upp með það.
Málið snýst ekki um það hve hamingja stórs hóps er eyðileggingar margra vesalinga virði.
Málið snýst heldur ekki um það hvort kannabis komi að gangi við MS eða brjóstakrabbamein. Flest krabbameinslyf eru eitur og engum heilvita manni dytti í hug að nota lækningarmátt þeirra sem röksemd fyrir því að leyfa almenna notkun þeirra. Það dettur m.a.s. fáum í hug að rétt væri að lögleiða almenna notkun rítalíns.
Fylgismenn kannabislögleiðingar byggja afstöðu sína að hluta á rökum en hluta á rökleysum og jafnvel blekkingum. Þeir falla í hóp með ýmsu nýaldarliði, hómópötum og öðrum kuklurum þegar þeir krefjast strangrar vísindalegrar nákvæmni þegar kemur að mótrökum en láta af þeirri nákvæmni þegar kemur að því að verja málstaðinn.
Skoðum nokkur rök:
1. Með því að hafa kannabis ólöglegt er verið að búa til neðanjarðarsamfélag sem er grimmilegt og býr til eymd fyrir neytandann og stuðlar að glæpum.
Við skulum ekki staldra við hræsnina sem felst í því að kenna löggjafanum um tilvist drullupúka sem maður sjálfur elur. Það er einkennileg röksemd, svo ekki sé meira sagt, að kenna einhverjum öðrum um að til sé framboð þegar maður sjálfur sinnir eftirspurninni. Ef við gefum okkur nú að kannabis sé svona skaðlaust eins og stuðningsmennirnir vilja meina þá er það hvorki sérlega ávanabindandi né hættulegt. Það má því velta fyrir sér hvers vegna neytandinn ætti að sætta sig við ömurleg neysluskilyrði. Hann fer varla að sætta sig við ofbeldi og hótanir og ömurleika til þess eins að verða sér úti um efni sem hann getur hvorteðer verið án.
2. Með því að tríta kannabisneytendur sem glæpamenn stuðlar maður að því að þeir fari að haga sér sem glæpamenn.
Það er alveg óefað að ef við lítum á kannabis sem sjálfsagðan og eðlilegan hlut þá hverfa ýmsar skuggahliðar neyslunnar. Það er alltaf dálítill drungi á bak við tjöldin og þar renna hlutir saman í eitt og eitra hverjir aðra. En þetta gildir um flest og er ekkert frekar röksemd fyrir lögleiðingu kannabis en barnagirnd. Til eru samtök manna sem krefjast þess að barnagirnd þeirra sé samþykkt og viðurkennd sem eðlileg hneigð. Þeir benda á að þeir eru ekki að skaða neinn (og sveiflast röksemdir þeirra frá því að þeir dáist að börnum úr fjarska yfir í það að börnin hafi gott af ástum fullorðinn manna) og að hneigð þeirra sé ofureðlileg og sammannleg og hafi fylgt tegundinni frá örófi alda. Það er líka vitað að undir yfirborðinu blandast barnagirnd sumum viðurstyggilegustu glæpum sem fyrirfinnast. Það, hvort leyfa eigi opinbera barnagirnd, snýst ekki um „afglæpun“ nema að litlu leyti. Það er ákvörðun sem byggir á skaðsemi fyrirbærisins sem slíku.
3. Það er tilgangslaust að berjast gegn kannabisneyslu. Þetta er tapaður bardagi.
Það er rétt að baráttan við kannabis hopar úr einu víginu í annað og löggjafinn er í sífelldri leit að þeirri leið sem best kemur að gagni. Það að bardaginn sé erfiður þýðir ekki að uppgjöf sé rökrétt niðurstaða. Ef markmiðið er að minnka neyslu efnanna þá er auðvitað lang farsælast að einbeita sér að forvörnum. Koma í veg fyrir að unglingar og ungt fólk byrji. Það er ekki gert með því að segja að kannabis sé gott og blessað, skaðlausasta vímuefnið á markaðnum, en bara hættulegt börnum. Unglingar munu ekki láta sér segjast við það.
Við værum að bregðast skyldum okkar gagnvart okkar minnstu bræðrum ef hér yrði staðan eins og víða í Bretalandi þar sem kannabis eitt og sér er látið óátalið því álitið er að börnum úr ákveðnum hverfum sé hreinlega ekki viðbjargandi. Og það sé betra að láta krakkana mæta rauðeygða og ringlaða í skólann heldur en að láta þá vera í hnífaslag í frímínútum.
Það að gera ekki neitt er að dæma félagslega illa stödd börn til þess andlega fangelsi sem kannabis getur verið og taka frá þeim sjálfsbjargarkraftinn ekkert síður en óknyttakraftinn.
Félagsleg vandamál hverfa ekki þótt maður hjúpi þau reyk.
4. Með því að taka hart á kannabisræktun og innflutningi eykst sala á harðari efnum.
Þetta er vafalítið rétt en sýnir um leið að kannabisneysla er ekki eins saklaus og fram er haldið. Ef kannabisneytandinn hleypur í sterk efni eins og e-pillur eða læknadóp af því að aðgengi hans að efninu minnkar þá er augljóst að víman er það sem líf þess einstaklings snýst um – og að hann þarfnast hennar og sækist eftir henni, jafnvel á kostnað eigin heilsu og hamingju. Það eru lítil meðmæli með kannabis að það skapi heilan haug af þægum dópistum í dróma. Góður dópisti er ekki endilega daufur dópisti. Daufur dópisti er ekki nema steinsnar frá dauðum dópista.
5. Kannabis er skaðlausara en áfengi og tóbak.
Þetta er meginröksemd þeirra unglinga sem ég heyri verja eigin neyslu. Þeir byrjuðu að reykja og drekka og svo sannfærðust þeir um að kannabisneysla væri skref afturábak í átt til betri heilsu. Þvílík endemis þvæla! Skaðsemi kannabisefna er óumdeild þegar kemur að unglingum og ungu fólki. En þar er neyslan líka langmest. Unglingur gerir sér enga grein fyrir lúmskum afleiðingum neyslunnar. Fullorðið fólk á í fullu fangi með að gera sér grein fyrir áhrifunum. Það er ekki bara svo að hasshausinn missi áhugann á því að vera að berja fólk niðri í bæ. Hann missir áhugann á flestu sem krefst einhverra átaka og festist í eigin heimi þar sem hann sinnir áhugamálum sínum og reykingunum á kostnað nokkurnveginn alls. Efnin færa honum ekkert sem mikils er um vert og ekki er hægt að verða sér út um með meiri tilkostnaði. En þau taka frá honum margt sem oft reynist erfitt að endurheimta.
Kannabis eykur ekki þroska eða hæfileika nokkurs manns, það þvælist bara fyrir.
En þegar rætt er um hvort lögleiða eigi efnið á ekki síður að beina sjónum að þeim sem ekki komast óskaddaðir frá efninu. Miklu fleiri hafa keyrt án öryggisbeltis og komist upp með það. Mjög margir hafa vanrækt börn sín og komist upp með það.
Málið snýst ekki um það hve hamingja stórs hóps er eyðileggingar margra vesalinga virði.
Málið snýst heldur ekki um það hvort kannabis komi að gangi við MS eða brjóstakrabbamein. Flest krabbameinslyf eru eitur og engum heilvita manni dytti í hug að nota lækningarmátt þeirra sem röksemd fyrir því að leyfa almenna notkun þeirra. Það dettur m.a.s. fáum í hug að rétt væri að lögleiða almenna notkun rítalíns.
Fylgismenn kannabislögleiðingar byggja afstöðu sína að hluta á rökum en hluta á rökleysum og jafnvel blekkingum. Þeir falla í hóp með ýmsu nýaldarliði, hómópötum og öðrum kuklurum þegar þeir krefjast strangrar vísindalegrar nákvæmni þegar kemur að mótrökum en láta af þeirri nákvæmni þegar kemur að því að verja málstaðinn.
Skoðum nokkur rök:
1. Með því að hafa kannabis ólöglegt er verið að búa til neðanjarðarsamfélag sem er grimmilegt og býr til eymd fyrir neytandann og stuðlar að glæpum.
Við skulum ekki staldra við hræsnina sem felst í því að kenna löggjafanum um tilvist drullupúka sem maður sjálfur elur. Það er einkennileg röksemd, svo ekki sé meira sagt, að kenna einhverjum öðrum um að til sé framboð þegar maður sjálfur sinnir eftirspurninni. Ef við gefum okkur nú að kannabis sé svona skaðlaust eins og stuðningsmennirnir vilja meina þá er það hvorki sérlega ávanabindandi né hættulegt. Það má því velta fyrir sér hvers vegna neytandinn ætti að sætta sig við ömurleg neysluskilyrði. Hann fer varla að sætta sig við ofbeldi og hótanir og ömurleika til þess eins að verða sér úti um efni sem hann getur hvorteðer verið án.
2. Með því að tríta kannabisneytendur sem glæpamenn stuðlar maður að því að þeir fari að haga sér sem glæpamenn.
Það er alveg óefað að ef við lítum á kannabis sem sjálfsagðan og eðlilegan hlut þá hverfa ýmsar skuggahliðar neyslunnar. Það er alltaf dálítill drungi á bak við tjöldin og þar renna hlutir saman í eitt og eitra hverjir aðra. En þetta gildir um flest og er ekkert frekar röksemd fyrir lögleiðingu kannabis en barnagirnd. Til eru samtök manna sem krefjast þess að barnagirnd þeirra sé samþykkt og viðurkennd sem eðlileg hneigð. Þeir benda á að þeir eru ekki að skaða neinn (og sveiflast röksemdir þeirra frá því að þeir dáist að börnum úr fjarska yfir í það að börnin hafi gott af ástum fullorðinn manna) og að hneigð þeirra sé ofureðlileg og sammannleg og hafi fylgt tegundinni frá örófi alda. Það er líka vitað að undir yfirborðinu blandast barnagirnd sumum viðurstyggilegustu glæpum sem fyrirfinnast. Það, hvort leyfa eigi opinbera barnagirnd, snýst ekki um „afglæpun“ nema að litlu leyti. Það er ákvörðun sem byggir á skaðsemi fyrirbærisins sem slíku.
3. Það er tilgangslaust að berjast gegn kannabisneyslu. Þetta er tapaður bardagi.
Það er rétt að baráttan við kannabis hopar úr einu víginu í annað og löggjafinn er í sífelldri leit að þeirri leið sem best kemur að gagni. Það að bardaginn sé erfiður þýðir ekki að uppgjöf sé rökrétt niðurstaða. Ef markmiðið er að minnka neyslu efnanna þá er auðvitað lang farsælast að einbeita sér að forvörnum. Koma í veg fyrir að unglingar og ungt fólk byrji. Það er ekki gert með því að segja að kannabis sé gott og blessað, skaðlausasta vímuefnið á markaðnum, en bara hættulegt börnum. Unglingar munu ekki láta sér segjast við það.
Við værum að bregðast skyldum okkar gagnvart okkar minnstu bræðrum ef hér yrði staðan eins og víða í Bretalandi þar sem kannabis eitt og sér er látið óátalið því álitið er að börnum úr ákveðnum hverfum sé hreinlega ekki viðbjargandi. Og það sé betra að láta krakkana mæta rauðeygða og ringlaða í skólann heldur en að láta þá vera í hnífaslag í frímínútum.
Það að gera ekki neitt er að dæma félagslega illa stödd börn til þess andlega fangelsi sem kannabis getur verið og taka frá þeim sjálfsbjargarkraftinn ekkert síður en óknyttakraftinn.
Félagsleg vandamál hverfa ekki þótt maður hjúpi þau reyk.
4. Með því að taka hart á kannabisræktun og innflutningi eykst sala á harðari efnum.
Þetta er vafalítið rétt en sýnir um leið að kannabisneysla er ekki eins saklaus og fram er haldið. Ef kannabisneytandinn hleypur í sterk efni eins og e-pillur eða læknadóp af því að aðgengi hans að efninu minnkar þá er augljóst að víman er það sem líf þess einstaklings snýst um – og að hann þarfnast hennar og sækist eftir henni, jafnvel á kostnað eigin heilsu og hamingju. Það eru lítil meðmæli með kannabis að það skapi heilan haug af þægum dópistum í dróma. Góður dópisti er ekki endilega daufur dópisti. Daufur dópisti er ekki nema steinsnar frá dauðum dópista.
5. Kannabis er skaðlausara en áfengi og tóbak.
Þetta er meginröksemd þeirra unglinga sem ég heyri verja eigin neyslu. Þeir byrjuðu að reykja og drekka og svo sannfærðust þeir um að kannabisneysla væri skref afturábak í átt til betri heilsu. Þvílík endemis þvæla! Skaðsemi kannabisefna er óumdeild þegar kemur að unglingum og ungu fólki. En þar er neyslan líka langmest. Unglingur gerir sér enga grein fyrir lúmskum afleiðingum neyslunnar. Fullorðið fólk á í fullu fangi með að gera sér grein fyrir áhrifunum. Það er ekki bara svo að hasshausinn missi áhugann á því að vera að berja fólk niðri í bæ. Hann missir áhugann á flestu sem krefst einhverra átaka og festist í eigin heimi þar sem hann sinnir áhugamálum sínum og reykingunum á kostnað nokkurnveginn alls. Efnin færa honum ekkert sem mikils er um vert og ekki er hægt að verða sér út um með meiri tilkostnaði. En þau taka frá honum margt sem oft reynist erfitt að endurheimta.
Kannabis eykur ekki þroska eða hæfileika nokkurs manns, það þvælist bara fyrir.
6. júlí 2009
Með og á móti Icesave – kosning
Eftir að hafa fengið hjálp þá er niðurstaða mín sú að hér fari á eftir markverðustu röksemdir með og á móti Icesave.
Á móti Icesave:
1. Það er mikil óvissa hve reikningurinn er hár og í versta falli er töluverð óvissa á hvort landið ráði við reikninginn.
2. Endurskoðunarákvæðið er ótryggt.
3. Gjaldfellingarákvæðin eru áhættusöm.
4. Icesave-krafan byggir ekki á lögfræðilegum úrskurði heldur pólitískum þrýstingi. Við undirritun samnings verður hún ómótmælanleg.
5. Vextirnir eru sérstaklega óhagstæðir, m.a. þar sem þeir eru ekki forgangskröfur.
6. Bretar hafa sjálfir brugðist samskonar lagatilskipun og neitað að borga.
7. Þjóðin er á móti Icesave.
8. Framkoma Íslendinga í málinu einkennist af óheiðarleika og græðgi fyrir hrun og vangetu og -kunnáttu eftir hrun.
9. Ástæða þess að Fjármálaráðherra vill samþykkja Icesave er að hluta til útskýrð í leyniskjölum sem enginn má opinbera. Að taka stærstu ákvörðun Íslandssöguna án þess að opinbera forsendurnar er andlýðræðislegt.
10. Þótt samningnum verði hafnað hafa samningsaðilarnir enga hagsmuni af því að berja á Íslandi. Þeirra hagur er að ná besta samningi sem þeir geta náð. Það hlýtur að gilda nú, ekki síður en ef endurskoðunarákvæðið verður virkt.
Með Icesave
1. Það var á ábyrgð FME og stjórnvalda á Íslandi að takmarka áhættu þjóðarinnar af bankaútrásinni. Innlendar stofnanir brugðust. Ábyrgðin lá fyrir.
2. Með því að bjarga andliti evrópska fjármálaheimsins fær landið velvilja erlendis.
3. Ef Ísland ræður við samninginn er hann nærtækasta leiðin út úr vandanum. Og getur orðið harla auðveld ef mikið fæst fyrir eignir Landsbankans.
4. Ef ESB og AGS ákveða að fara í hart formlega eða óformlega getur ástandið á Íslandi snarversnað.
5. Trúverðuleiki þjóðarinnar er að veði.
6. Ef málið verður ekki klárað fyrir október fellur öll skuldbindingin á Ísland nú þegar en ekki eftir 7 ár eins og samningurinn segir til um.
7. Eftir sjö ár verða komnir nýir pólitíkusar hér heima sem og í Bretlandi og Hollandi. Farið verður að fenna yfir hörmungarsögurnar af bresku líknarfélögunum og hollensku bæjunum sem fóru á hausinn - auk þess sem Íslendingar verða kannski búnir að draga a.m.k. 1-2 bankagúbba fyrir dómara. Ef planið er að höfða til meðaumkunar umheimsins gæti verið betra að bíða í lengstu lög.
8. Ábyrgð íslenskra stjórnvalda (amk hvað varðar hollenska hluta Icesave) er meiri en að einhver "eftirlitskerfi hafi brugðist". Í Hollandi var frekar um að ræða meðvitaðan ránsleiðangur stjórnenda Landsbankans sem fór fram með vitund og stuðningi íslenskra ráðherra. Viðvörunarorðum Hollendinga var svarað með skætingi, þrátt fyrir að ríkisstjórn Íslands ræddi á sama tíma hættuna á krassi bankans.
9. Mikil óvissa er uppi um hvað tekur við, felli Alþingi samninginn.
10. Með því að fella samninginn eykst pólitískur óstöðugleiki á Íslandi og hætta er á nýrri hægristjórn.
Í framhaldi af því væri fróðlegt að setjast í spor Alþingismanna og horfa aðeins til eigin samvisku. Hvað myndi maður kjósa?
Á móti Icesave:
1. Það er mikil óvissa hve reikningurinn er hár og í versta falli er töluverð óvissa á hvort landið ráði við reikninginn.
2. Endurskoðunarákvæðið er ótryggt.
3. Gjaldfellingarákvæðin eru áhættusöm.
4. Icesave-krafan byggir ekki á lögfræðilegum úrskurði heldur pólitískum þrýstingi. Við undirritun samnings verður hún ómótmælanleg.
5. Vextirnir eru sérstaklega óhagstæðir, m.a. þar sem þeir eru ekki forgangskröfur.
6. Bretar hafa sjálfir brugðist samskonar lagatilskipun og neitað að borga.
7. Þjóðin er á móti Icesave.
8. Framkoma Íslendinga í málinu einkennist af óheiðarleika og græðgi fyrir hrun og vangetu og -kunnáttu eftir hrun.
9. Ástæða þess að Fjármálaráðherra vill samþykkja Icesave er að hluta til útskýrð í leyniskjölum sem enginn má opinbera. Að taka stærstu ákvörðun Íslandssöguna án þess að opinbera forsendurnar er andlýðræðislegt.
10. Þótt samningnum verði hafnað hafa samningsaðilarnir enga hagsmuni af því að berja á Íslandi. Þeirra hagur er að ná besta samningi sem þeir geta náð. Það hlýtur að gilda nú, ekki síður en ef endurskoðunarákvæðið verður virkt.
Með Icesave
1. Það var á ábyrgð FME og stjórnvalda á Íslandi að takmarka áhættu þjóðarinnar af bankaútrásinni. Innlendar stofnanir brugðust. Ábyrgðin lá fyrir.
2. Með því að bjarga andliti evrópska fjármálaheimsins fær landið velvilja erlendis.
3. Ef Ísland ræður við samninginn er hann nærtækasta leiðin út úr vandanum. Og getur orðið harla auðveld ef mikið fæst fyrir eignir Landsbankans.
4. Ef ESB og AGS ákveða að fara í hart formlega eða óformlega getur ástandið á Íslandi snarversnað.
5. Trúverðuleiki þjóðarinnar er að veði.
6. Ef málið verður ekki klárað fyrir október fellur öll skuldbindingin á Ísland nú þegar en ekki eftir 7 ár eins og samningurinn segir til um.
7. Eftir sjö ár verða komnir nýir pólitíkusar hér heima sem og í Bretlandi og Hollandi. Farið verður að fenna yfir hörmungarsögurnar af bresku líknarfélögunum og hollensku bæjunum sem fóru á hausinn - auk þess sem Íslendingar verða kannski búnir að draga a.m.k. 1-2 bankagúbba fyrir dómara. Ef planið er að höfða til meðaumkunar umheimsins gæti verið betra að bíða í lengstu lög.
8. Ábyrgð íslenskra stjórnvalda (amk hvað varðar hollenska hluta Icesave) er meiri en að einhver "eftirlitskerfi hafi brugðist". Í Hollandi var frekar um að ræða meðvitaðan ránsleiðangur stjórnenda Landsbankans sem fór fram með vitund og stuðningi íslenskra ráðherra. Viðvörunarorðum Hollendinga var svarað með skætingi, þrátt fyrir að ríkisstjórn Íslands ræddi á sama tíma hættuna á krassi bankans.
9. Mikil óvissa er uppi um hvað tekur við, felli Alþingi samninginn.
10. Með því að fella samninginn eykst pólitískur óstöðugleiki á Íslandi og hætta er á nýrri hægristjórn.
Í framhaldi af því væri fróðlegt að setjast í spor Alþingismanna og horfa aðeins til eigin samvisku. Hvað myndi maður kjósa?
Enn af kannabiskórnum
Óli bróðir sendi benti mér á að einhverjir kannabiskögglar hefðu rekist á færsluna mína og hafið þar upp raust sína mér til skammar.
Fínt hjá þeim.
Ég er farinn að halda að óskaddaði kannabisneytandinn sé jafnvel fráleitari mýta en hamingjusama hóran.
Fínt hjá þeim.
Ég er farinn að halda að óskaddaði kannabisneytandinn sé jafnvel fráleitari mýta en hamingjusama hóran.
4. júlí 2009
10 ástæður fyrir samþykki Icesave (uppfært)
1. Það var á ábyrgð FME og stjórnvalda á Íslandi að takmarka áhættu þjóðarinnar af bankaútrásinni. Innlendar stofnanir brugðust. Ábyrgðin lá fyrir.
2. Með því að bjarga andliti evrópska fjármálaheimsins fær landið velvilja erlendis.
3. Ef Ísland ræður við samninginn er hann nærtækasta leiðin út úr vandanum. Og getur orðið harla auðveld ef mikið fæst fyrir eignir Landsbankans.
4. Ef ESB og AGS ákveða að fara í hart formlega eða óformlega getur ástandið á Íslandi snarversnað.
5. Trúverðuleiki þjóðarinnar er að veði.
6. Ef málið verður ekki klárað fyrir október fellur öll skuldbindingin á Ísland nú þegar en ekki eftir 7 ár eins og samningurinn segir til um.
7. Eftir sjö ár verða komnir nýir pólitíkusar hér heima sem og í Bretlandi og Hollandi. Farið verður að fenna yfir hörmungarsögurnar af bresku líknarfélögunum og hollensku bæjunum sem fóru á hausinn - auk þess sem Íslendingar verða kannski búnir að draga a.m.k. 1-2 bankagúbba fyrir dómara. Ef planið er að höfða til meðaumkunar umheimsins gæti verið betra að bíða í lengstu lög.
8.
9.
10.
Fleiri röksemdir óskast. Sem og mótrök eða andmæli, með og á móti.
2. Með því að bjarga andliti evrópska fjármálaheimsins fær landið velvilja erlendis.
3. Ef Ísland ræður við samninginn er hann nærtækasta leiðin út úr vandanum. Og getur orðið harla auðveld ef mikið fæst fyrir eignir Landsbankans.
4. Ef ESB og AGS ákveða að fara í hart formlega eða óformlega getur ástandið á Íslandi snarversnað.
5. Trúverðuleiki þjóðarinnar er að veði.
6. Ef málið verður ekki klárað fyrir október fellur öll skuldbindingin á Ísland nú þegar en ekki eftir 7 ár eins og samningurinn segir til um.
7. Eftir sjö ár verða komnir nýir pólitíkusar hér heima sem og í Bretlandi og Hollandi. Farið verður að fenna yfir hörmungarsögurnar af bresku líknarfélögunum og hollensku bæjunum sem fóru á hausinn - auk þess sem Íslendingar verða kannski búnir að draga a.m.k. 1-2 bankagúbba fyrir dómara. Ef planið er að höfða til meðaumkunar umheimsins gæti verið betra að bíða í lengstu lög.
8.
9.
10.
Fleiri röksemdir óskast. Sem og mótrök eða andmæli, með og á móti.
3. júlí 2009
SJS um...
Innræti Breta:
Stefnu og tilgang AGS:
Hefur okkur verið sýnd sanngirni? Er ástæða til að ætla að „innréttingin“ í þeim snúist við allt í einu og þeir verði voðalega góðir og sanngjarnir, mennirnir sem hafa beitt okkur þeim þvingunarkostum sem raun ber vitni? Því að auðvitað eru það ekkert annað en ofboðslegir afarkostir og nauðungarkostir sem ríkisstjórnin gekkst inn á að samþykkja.
Stefnu og tilgang AGS:
Þegar búið var að pína Ísland eða ríkisstjórnina til uppgjafar í Icesave-deilunni var græna ljósið sett á hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum. Menn voru svo langt leiddir að ýmsir tóku því fagnandi, gott ef þeir héldu það ekki hátíðlegt þegar prógrammið var samþykkt hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum. En er það eitthvað til að gleðjast sérstaklega yfir, það sem hér á að fara að gera? Það er ekki bara lántakan sem skiptir máli, það eru ekki bara þessir fimm milljarðar bandaríkjadala rúmir sem tilheyra Alþjóðagjaldeyrissjóðspakkanum, það eru skilmálarnir sem Ísland á þar með að undirgangast, sem eru kannski af tvennu enn alvarlegri en lántakan sjálf vegna þess að hendur okkar verða mjög bundnar. Við höfum eftir það ekki frelsi til að velja þær leiðir sem við teljum bestar — fyrir hverja? Fyrir almenning í landinu, fyrir þjóðina, en ekki endilega fyrir peningamennina og fjármagnið sem Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn er fyrst og fremst að passa upp á. Það er það alvarlega í þessu máli.
Hvað blasir við okkur nú þegar hvað varðar skilmála Alþjóðagjaldeyrissjóðsins? Hækkun vaxta, og meira að segja er frekari hækkun vaxta boðuð í skjalinu ef á þarf að halda. Vonandi kemur ekki til þess, vonandi getur hið gagnstæða gerst fljótlega að vextir fari að lækka enda annað algert óráð. En prógrammið er þetta og það segir sína sögu um hvað Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn er að hugsa, hvernig hann er forritaður og þar hefur því miður nánast ekkert breyst. Þegar kemur að kjarnanum í stefnu Alþjóðagjaldeyrissjóðsins er hún áfram sama harða peningahyggjan, harða frjálshyggjustefnan, sem þar hefur verið rekin um árabil. Sjóðurinn hefur sætt mikilli gagnrýni, sérstaklega vegna framgöngu sinnar og útreiðar margra þróunarríkja sem orðið hafa að leita á náðir hans. Og hvernig hefur hann brugðist við því? Með því að breyta stefnu sinni í grundvallaratriðum? Nei, hann hefur brugðist við því á þann veg að fá sér andlitslyftingu og setja deildir svona utan um sem líta voðalega fallega út og láta sér þykja vænt um umhverfið og jafnvel félagsleg mál. En hin eiginlega stefna sjóðsins birtist í skilmálum hans í efnahags- og peningapakkanum. Hún er nákvæmlega sama harðlínuniðurskurðarstefnan og sjóðurinn hefur alltaf beitt með skelfilegum afleiðingum fyrir mörg þau lönd sem lent hafa inni í prógrammi hans, eins og Argentínu, Suður-Kóreu og mörg fleiri. Það væri fróðlegt fyrir þingmenn að kynna sér og heyra í þeim sem hafa reynslu af þessum samskiptum. Og hver hefur niðurstaðan orðið í hverju landinu á fætur öðru sem lenti inni í prógrammi hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum? Það varð að forgangsatriði í viðkomandi löndum að komast þaðan út aftur, að borga sig út úr Alþjóðagjaldeyrissjóðnum með blóði, svita og tárum. Þá leið valdi Suður-Kórea, þá leið valdi Brasilía og fleiri lönd reyndu það með misjöfnum árangri.
Þau sem hins vegar voru hlýðnust, eins og Argentína, fóru verst út úr því — borguðu og borguðu og borguðu samkvæmt prógrammi sjóðsins og enduðu á hausnum.
10 ástæður fyrir samþykki Icesave
1. Það var á ábyrgð FME og stjórnvalda á Íslandi að takmarka áhættu þjóðarinnar af bankaútrásinni. Innlendar stofnanir brugðust. Ábyrgðin lá fyrir.
2. Með því að bjarga andliti evrópska fjármálaheimsins fær landið velvilja erlendis.
3. Ef Ísland ræður við samninginn er hann nærtækasta leiðin út úr vandanum. Og getur orðið harla auðveld ef mikið fæst fyrir eignir Landsbankans.
4. Ef ESB og AGS ákveða að fara í hart formlega eða óformlega getur ástandið á Íslandi snarversnað.
5. Trúverðuleiki þjóðarinnar er að veði.
6.
7.
8.
9.
10.
Fleiri röksemdir óskast.
2. Með því að bjarga andliti evrópska fjármálaheimsins fær landið velvilja erlendis.
3. Ef Ísland ræður við samninginn er hann nærtækasta leiðin út úr vandanum. Og getur orðið harla auðveld ef mikið fæst fyrir eignir Landsbankans.
4. Ef ESB og AGS ákveða að fara í hart formlega eða óformlega getur ástandið á Íslandi snarversnað.
5. Trúverðuleiki þjóðarinnar er að veði.
6.
7.
8.
9.
10.
Fleiri röksemdir óskast.
10 ástæður fyrir höfnun Icesave
1. Það er mikil óvissa hve reikningurinn er hár og í versta falli er töluverð óvissa á hvort landið ráði við reikninginn.
2. Endurskoðunarákvæðið er ótryggt.
3. Gjaldfellingarákvæðin eru áhættusöm, t.d. þegar Hollendingar meta nú lán norðurlandanna óhagstæðari fyrri Ísland en Icesave.
4. Icesave-krafan byggir ekki á lögfræðilegum úrskurði heldur pólitískum þrýstingi. Við undirritun samnings verður hún ómótmælanleg.
5. Vextirnir eru sérstaklega óhagstæðir, m.a. þar sem þeir eru ekki forgangskröfur.
6. Bretar hafa sjálfir brugðist samskonar lagatilskipun og neitað að borga.
7. Þjóðin er á móti Icesave.
8. Framkoma Íslendinga í málinu einkennist af óheiðarleika og græðgi fyrir hrun og vangetu og -kunnáttu eftir hrun.
9. Ástæða þess að Fjármálaráðherra vill samþykkja Icesave er að hluta til útskýrð í leyniskjölum sem enginn má opinbera. Að taka stærstu ákvörðun Íslandssöguna án þess að opinbera forsendurnar er andlýðræðislegt.
P.s. Hvað stendur í síðasta bréfinu í leynimöppunni, Birgitta?
10. Þótt samningnum verði hafnað hafa samningsaðilarnir enga hagsmuni af því að berja á Íslandi. Þeirra hagur er að ná besta samningi sem þeir geta náð. Það hlýtur að gilda nú, ekki síður en ef endurskoðunarákvæðið verður virkt.
2. Endurskoðunarákvæðið er ótryggt.
3. Gjaldfellingarákvæðin eru áhættusöm, t.d. þegar Hollendingar meta nú lán norðurlandanna óhagstæðari fyrri Ísland en Icesave.
4. Icesave-krafan byggir ekki á lögfræðilegum úrskurði heldur pólitískum þrýstingi. Við undirritun samnings verður hún ómótmælanleg.
5. Vextirnir eru sérstaklega óhagstæðir, m.a. þar sem þeir eru ekki forgangskröfur.
6. Bretar hafa sjálfir brugðist samskonar lagatilskipun og neitað að borga.
7. Þjóðin er á móti Icesave.
8. Framkoma Íslendinga í málinu einkennist af óheiðarleika og græðgi fyrir hrun og vangetu og -kunnáttu eftir hrun.
9. Ástæða þess að Fjármálaráðherra vill samþykkja Icesave er að hluta til útskýrð í leyniskjölum sem enginn má opinbera. Að taka stærstu ákvörðun Íslandssöguna án þess að opinbera forsendurnar er andlýðræðislegt.
P.s. Hvað stendur í síðasta bréfinu í leynimöppunni, Birgitta?
10. Þótt samningnum verði hafnað hafa samningsaðilarnir enga hagsmuni af því að berja á Íslandi. Þeirra hagur er að ná besta samningi sem þeir geta náð. Það hlýtur að gilda nú, ekki síður en ef endurskoðunarákvæðið verður virkt.
2. júlí 2009
Gylfi Magnússon góður en Ögmundur...
Það kom mér á óvart hve ræða Gylfa Magnússonar var góð. Maður fékk örlítið bjartsýniskast á meðan henni stóð. Það mátti treysta formanni Framsóknarflokksins til að breyta bjartsýninni í svartsýni á svipstundu.
Að horfa á Ögmund var svo hreinlega dálítið móment. SJS kom í salinn til að hlusta, þóttist vera að lesa framanaf en hlustaði af einbeitingu undir lokin. Ögmundur smíðaði brú áleiðis til stjórnarandstöðu og gerði klárt í málamiðlun og jafnvel opnaði á stjórnarmyndun ef allt fellur.
Að horfa á Ögmund var svo hreinlega dálítið móment. SJS kom í salinn til að hlusta, þóttist vera að lesa framanaf en hlustaði af einbeitingu undir lokin. Ögmundur smíðaði brú áleiðis til stjórnarandstöðu og gerði klárt í málamiðlun og jafnvel opnaði á stjórnarmyndun ef allt fellur.
Hvaða bloggari ertu?
Ég smíðaði einu sinni litla könnun á Feisbúkk. Eins og sumar kannanir aðrar fékk hún vængi og var komin út um allt á stuttum tíma. Könnunin snérist um það hvaða bloggari viðkomandi væri. Í dag sá ég fyrir tilviljun að það er hægt að sjá niðurstöðurnar. Og þær eru í dag þessar:
Það þyrfti að uppfæra hana með nútímalegri valkostum.
Í fyrsta skiptið sem ég tók könnunina var ég Teitur Atlason og í seinna skiptið Jónas Kristjánsson.
Það þyrfti að uppfæra hana með nútímalegri valkostum.
Í fyrsta skiptið sem ég tók könnunina var ég Teitur Atlason og í seinna skiptið Jónas Kristjánsson.
Koma so!
„Mín spá er sú að það væru ekki liðnir margir mánuðir frá því menn felldu þennan samning þar til menn dauðsæju eftir því.“
Nú eru það auðvitað leyniskjölin sem eiga að gera út um málið. Það getur ekki verið að það líði langur tími þar til þeim verður lekið í fjölmiðla.
Koma so!
Nú eru það auðvitað leyniskjölin sem eiga að gera út um málið. Það getur ekki verið að það líði langur tími þar til þeim verður lekið í fjölmiðla.
Koma so!
Hættið þessu væli, vinstri menn.
Það er ofur eðlileg ástæða fyrir því að fólk gæti hugsað sér að kjósa Framsókn og Sjálfstæðisflokk.
Vinstri stjórnin fer í engu öðruvísi að en þessir flokkar. Lítur aðeins á það sem sitt hlutverk að leiða þau mál til lykta sem byrjað var á. Stjórnarskiptin voru ekkert annað en þriggja mánaða tímasóun. Skipta dýralækni út fyrir jarðfræðing. Senda kommúnískan stúdent inn í hringinn gegn einum af reyndustu fjármálamönnum Breta. Vippa hagfræðingnum út og setja flughrædda flugfreyju í staðinn. Herða á leynimakkinu og freista þess að sniðganga lýðræðið.
Ef Sjálfstæðisflokkur hefði fengið að klára þar sem hann var byrjaður á undir loftkenndum skömmum Steingríms J. hefði niðurstaðan vafalaust orðið betri. Þeir voru þó örlítið smeykir við almenning. Steingrímur Joð óttast engan. Öskrar þá niður sem hann telur sig ráða við. Hnippir í stjórnarandstæðinga ef hann langar og gargar: éttan sjálfur.
Vinstri stjórnin fer í engu öðruvísi að en þessir flokkar. Lítur aðeins á það sem sitt hlutverk að leiða þau mál til lykta sem byrjað var á. Stjórnarskiptin voru ekkert annað en þriggja mánaða tímasóun. Skipta dýralækni út fyrir jarðfræðing. Senda kommúnískan stúdent inn í hringinn gegn einum af reyndustu fjármálamönnum Breta. Vippa hagfræðingnum út og setja flughrædda flugfreyju í staðinn. Herða á leynimakkinu og freista þess að sniðganga lýðræðið.
Ef Sjálfstæðisflokkur hefði fengið að klára þar sem hann var byrjaður á undir loftkenndum skömmum Steingríms J. hefði niðurstaðan vafalaust orðið betri. Þeir voru þó örlítið smeykir við almenning. Steingrímur Joð óttast engan. Öskrar þá niður sem hann telur sig ráða við. Hnippir í stjórnarandstæðinga ef hann langar og gargar: éttan sjálfur.
1. júlí 2009
Einstök samúð Breta: Ronnie Biggs
Lestarræninginn og smáseyðið Ronnie Biggs snéri heim til Bretlands árið 2001 uppgefinn á sál og líkama.
Þá hafði hann fengið tvö hjartaáföll og beiddist þess að fá að eyða síðustu æviárunum frjáls maður. Því var hafnað.
Síðan þá hefur hann fengið lífshættulega sýkingu, þurft að nærast í æð og nú síðast nokkur heilablóðföll sem valda því að í dag er hann mállaus og ófær um gang. Þá fekk hann alvarlega lungnabólgu í vor.
Snemma í ár var stungið upp á því að honum yrði veitt frelsi enda er hann líklega við dauðans dyr.
En það strandar á peningum.
Það má ekki henda honum úr fangelsi án þess að koma honum fyrir á stofnun. Hann þarf sólarhringsumsjón.
Og þess vegna hefur Jack Straw, dómsmálaráðherra Bretlands, neitað að samykkja náðun. Rökin eru þau að Ronnie hafi ekki iðrast nóg.
Ronnie er 79 ára.
Svona fara hinir mildu Bretar með þá sem þeir telja að hafi stolið af sér peningum.
Óvinur Íslands nr. 1: Gary Roberts
Að fletta í gegnum skjalaflóðið sem fylgir Icesave-frumvarpinu er ekki góð skemmtun. Mest af þessu er stagl sem skiptir litlu eða engu máli. Það er hinsvegar áhugavert að sjá að hollenski fjármálaráðherrann, Wouter Bos – maðurinn á myndinni, virðist ná að landa málinu í lok mars/byrjun apríl þegar hann fær Steingrím J. til að samsinna sér skriflega um að tryggingarkerfi innistæðueigenda sé grunnstoð evrópska fjármálaheimsins. Bréf Wos er jákvætt og uppbyggilegt og þar er gefið til kynna að ríkin muni tryggja Íslendingum betri kjör en rætt var um í samkomulaginu við Hollendinga um veturinn (6,5% vextirnir). Þá segir hann að Þjóðverjar fái líklega sitt bætt að fullu með eignum Icesave þar. Loks býður hann Steingrími að flýta eða hægja á samningagerðinni eftir því hvað henti best með tilliti til komandi kosninga! Hann endar á að segja að snarpar samningaviðræður séu leið Íslands að háborði siðaðra þjóða.
Steingrímur svarar, fullur andagiftar og jákvæðni og segir að hann sé sammála Hollendingnum um innistæðutryggingarkerfið og að Ísland ætli að standa við skuldbindingar sínar eins og þær séu almennt skilgreindar. Steingrímur hreykir sér af því að Íslendingar hafi sent Svavar af stað með tilboð sem fyrst var sett fram af Össuri sem geti landað málinu fljótt og vel.
Þá kemur til skjalanna samningamaður Englands, Gary Roberts. Hann er óttalegur durgur og leiðindaskarfur og er bara með stæla við Svavar. Segir allar tillögur Íslendinga bara flækja málið og ekki skila neinu. Og að Íslendingum sé hollast að landa málinu bara eins og til stóð. Hann segir líka:
„We believe that the principal amount of the loan should be the amount owed by TIF to depositors in accordance with the applicable deposit guarantee legislation to which Iceland is a party. ln addition it should include interest, and the costs incurred by the FSCS in making the payout on behalf of the TlF, and the legal costs in preparing these documents, making the payments and responding to lceland proposals.“
Og þegar Íslendingar móast við er gefið mjög skýrt til greina að það eina sem komi til greina að semja um sé afborgunarlausa tímabilið og vextirnir. En það liggi mjög á og framtíðartrú á Íslandi sem alvöru ríkis liggi undir.
Það er því varla nema von að Svavari og Steingrími þyki hafa tekist vel til. Þeir lækkuðu vextina um heilt prósent frá og lengdu afborgunarlausa tímann um fjögur ár.
En það þarf betri lestur til að finna eitthvað sem sannfærir mann um að rétt sé að samþykkja Icesave samninginn sem nú liggur fyrir.
En ein spurning.
Af hverju skyldu Þjóðverjar fá Icesave bætt að fullu? Af hverju ættu þeir ekki að fá 21 þús. evrur eins og aðrir og afgangurinn í sjóðinn til að redda hinum? Er ekki verið með því að mismuna eftir búsetu? Eða er „bætt að fullu“ notað um 21 þ. evrur? Það hlýtur eiginlega að vera.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)