Sá Brüno í gær. Hún er ekkert sérstök.

Það er nokkuð ljóst að Sambíóin eru með alla anga úti til að fleyta sér í gegnum kreppuna. Miðinn kostaði 1.100 kr. Sem er kannski ekki mikil hækkun. En veitingarnar hafa hækkað fráleitilega. Maurapúkarnir geta keypt gos í sjálfsala og þar kostar 1/2 lítri af kók 300 kr. Jafnmikið og tveggja lítra kók kostaði í 10/11 fyrir hálfu ári og þótti okur. Annað er eftir því.

Samkvæmt Smáís er Brüno bönnuð yngri en 14 ára. Það er einkennilegt. Í BNA er hún bönnuð yngri en 17.

Ég veit ekki ástæðuna fyrir þessum mun. Margar, margar myndir sem eru teprulegri en Brüno eru bannaðar innan 16 hér á landi.

Skyldi bíóið lækka aldurinn til að ná inn fleiri krónum í kreppunni?

Af hverju kemst ríkisstjórnin upp með að haga sér eins og þarsíðasta stjórn, setja undir sig hornin og vaða áfram í lausn mála án lýðræðislegrar umræðu og eðlilegrar gagnrýni og varkárni?

Var að lesa gamlar færslur eftir mig um Icesave. Fannst ég sérstaklega gáfulegur í þessari færslu 22. júní.

Fyrir einhverjum misserum minnir mig að Vg hafi haft frumkvæði af því að þingmenn voru látnir (ef ekki beinlíni neyddir til að) horfa á Lilya 4-ever í aðdraganda vændisfrumvarpsins.

Ég geri það að tillögu minni að allir þingmenn verði látnir horfa á Mr. Smith Goes to Washington. Ég skal m.a.s. lána þeim hana.

Svona rétt til að minna þá á hvað þeir eru að gera þarna í þinghúsinu.

Nú hef ég ekki sagt aukatekið orð um eða við kannabiskónana í dálítinn tíma. Aðallega í þeirri von að með því að hafa hægt um sig þá losni maður við þessa rafrænu svínaflensu sem þeir eru.

En óværan þarf stundum að minna á sig. Ég birti því bréfaskipti mín við Guðmund Sigurfrey, sérlegan talsmann lögleiðingar og vin vina sinna.

Aðfararnótt þess 9. sendi hann mér eftirfarandi tölvupóst:

Sæll

Sá að þú varst að yrða á mig. Eyða orðum í mig og gera lítið úr mínum vinum. Ég ætla ekki að fara að ræða um hluti sem þú hefur ekki kynnt þér. Sem þú hefur ekki vit á. Nenni því ekki. En eitt skaltu vita að þú kemur skríðandi til að biðja Ólaf Skorrdal afsökunar, blóðugur. Hann mun kannski fyrirgefa þér. En það geri ég aldrei. Núna eru breyttir tímar á Íslandi. Þjóðin styður ekki lengur ofsóknir í garð kannabisneytenda, það er outdated. Forget it. Ef þú vilt slá þig til riddara gerðu það á annara kostnað. Ekki minn kostnað. Ég mun skera af þér geirvörturnar með naglbít eða skærum. Þá skulum við tala saman.

Kveðja
Guðmundur Sigurfreyr

Þegar ég las þetta morguninn eftir fauk í mig og ég snaraði til baka:

Góði besti.

Mikill endemis asni ertu ef þú heldur virkilega að það sé þér eða málstað þínum til framdráttar að hóta fólki ofbeldi, hvað þá með lýsingum í pervertískum smáatriðum. Færðu kikk út úr því?

Og heldur þú virkilega að tal um stríð, manndráp og pyntingar verði þess valdandi að fólk sem á eftir að mynda sér afstöðu lendi á þinni sveif? Heldur þú að einhver vilji auka hættuna a því að fleiri verði eins og þú, miðaldra drullupeli og pervert?

Drullastu bara til að sjá sóma þinn í að þegja ef þetta er þitt eina innlegg.

Ég læt þig vita ef ég tek þá ákvörðun að kæra þig fyrir hótanir.

Í millitíðinni legg ég hart að þér að sjá að þér þegar næturvímann rennur af þér að sjá sóma þinn í að biðjast afsökunnar.

kv
R

Og ég skrifaði um hótanir hans og þann viðbjóð sem hann hafði verið að dunda sér við að setja á Feisbókina sína. Síðan hugsaði ég málið og komst að þeirri niðurstöðu að hér væri líklega um veikan mann að ræða. Ég tók því þá ákvörðun að hætta þessu þrasi við hann og hans lið og sendi honum þennan póst um kvöldið:

Sæll aftur.

Ég hef tekið þá afstöðu að heiftúðugur pistill þinn sé skrifaður af manni sem ekki er fullkomlega við stjórn á sjálfum sér. Frekar en að reyna að berja á þér með dómskerfinu eða öðrum aðferðum þá ætla ég að fyrirgefa þér bráðlætið. Hvort þú gerir það sama í minn garð er undir þér komið.

Ég vona af einlægni að þér gangi vel í framtíðinni og að þessi orðasenna sé ekki dæmigerð fyrir persónu þína.

kv
R

Daginn eftir sendi hann mér þetta bréf:

Sæll

Vikðurkenni að ég fór aðeins fram úr mér og biðst afsökunar á því. Munurinn á bréfi mínu og pistli þínum (þar sem þú gerir alvarlega aðför að mannorði okkar) er að bréfið mitt er samið í æsingi augnabliksins. Pistilinn þinn er hins vegar samin af yfirvegun og einbeitni. Í stað þess að ræða málefnalega um bannið á kannabis og afleiðingar þess kýst þú að ráðast á persónu okkar.

Kveðja
Guðmundur Sigurfreyr

Og hélt ég að málið væri úr sögunni.

Þar til í morgun að ég les þetta frá honum:

Sæll!

Ég vil taka það fram að síðasta bréf mitt til þín var miðað við fyrsta pistilinn á maurildi. Þá óx mér í skap vegna svívirðinga þinna í garð vinar míns Ólafs Skorrdals. Síðan hefur mér verið bent á óhróður þinn í minn garð. Virkilega ómerkilegur. Það níð mun ég ekki fyrirgefa. Ég mun því leita ráða til þess að þú bæta úr því. Þetta með ,,skera af þér geirvörturnar með naglbít eða skærum'' er náttúrlega bara gálgahúmor og grín. Eins og allir Íslendingar með fulla geðheilsu ættu að skilja. En þú gekkst samt skrefi lengra. Ég kem til Íslands og mun hitta þig.

Með kveðju
Sigurfreyr

p.s.
Sendi afrit af þessu bréfi til aumingja sem standa með þér.

Hér er hann að vísa til þess þegar ég gerði hótanir hans opinberar og sagði álit mitt á þeim.

Ég svaraði honum áðan og skrifaði:

Sælinú!

Þetta fer nú að verða dálítið þreytandi.

Svonefndur „óhróður“ minn í þinn garð felst einfaldlega í því að gera heyrinkunnugt rausið í sjálfum þér. Og þótt þú titrir væntanlega af kátínu þegar þú hugsar til þess hve „gálgahúmor og grín“ þitt er vel heppnað þá segir sig sig sjálft hve mislukkaður húmor það er þegar þú kallar það níð að birta það opinberlega.

Það eru ógeðfelldir menn sem senda fólki hótunarbréf (þ.m.t. þetta síðastnefnda), það eru ógeðfelldir menn sem tala með velþóknun um framhald á tilraunum þriðja ríkisins, eldmóð Adolf Hitlers og ganga um í bolum með hakakrossa. Það eru sérlega ógeðfeldir menn sem hóta fólki misþyrmingum í stundarbræði og reyna svo að kalla það fyndni. Ekkert var fjær þér en húmor þegar þú hótaðir mér.

Hættu þessum rembingi. Ef þig langar voða mikið að skelfa mig þá verð ég að hryggja þig með því að það er ekki að virka. Auðvitað getur þú barið mig eða rótað eitthvað í mér með verkfærum. Auðvitað getur þú flogið til Íslands í „stóra uppgjörið“. En þú verður bara fyrir vonbrigðum.

Ég hyggst ekki eyða í þig fleiri orðum. Þú ert búinn að dæma sjálfan þig úr leik. Þú verðskuldar ekki athygli mína.

Og það sem verst er, er að ef málstaður lögleiðingarsinna inniheldur skynsemiskorn (og það er mér nær að halda) þá ert þú versti mögulegi talsmaður hans.

Ég held þér væri nær að fletta í nýja testamenntinu og láta það vera að blaða í því gamla svona rétt á meðan þú ert undir áhrifum af ræðunum hans Hitlers.

Ég bið þig vel að lifa og óska þér velfarnaðar.

kv

R
PS
Ég set afrit bréfaskrifta okkar þar sem sumt af því ágæta fólki sem þó enn styður þig getur lesið það.

Nú beini ég þeim tilmælum til þeirra sem þekkja manninn og bera hag hans fyrir brjósti að einhenda sér í það að hjálpa honum. Þetta er veikur maður. Þið vinir hans ættuð að sjá sóma ykkar í því að vera ekki að espa hann upp (eins og sum ykkar gera með óskammfeilnum hætti á FB).

Lýkur hér Guðmundar þætti Sigurfreys.

Hvað er það annað en hroki þegar því er ítrekað haldið fram að hvert stökk Steingríms Joð frá stefnu Vg til stefnu Sf sé þroskamerki eða nýtilkomin ábyrgðarkennd?

Þýðir það að kjósendur Vg geti við kjörskilyrði náð þeim þroska að kjósa Sf?

Þetta er óneitanlega snotur afgreiðsla hjá kallinum.

Fór og horfði á Val taka KR í bakaríið. Klæddur KR-felulitum sat ég í miðri þvögu þeirra svarthvítu en hélt með Val innra með mér.

Fór að pæla í því hvort fótboltavellirnir séu ekki uppeldisstöðvar þeirrar röklausu kjaftæðisumræðu sem gegnsýrir allt frá stjórnmálum til bloggheima.

Þegar ég heyrði í fréttum rúmlega fjögur að Valhöll væri að brenna brunaði ég á Þingvöll. Kom á útsýnispall við Almannagjá á svipuðum tíma og löggan sem rak fólk í burtu. Ætlaði þá að keyra inn í þjóðgarðinn en var rekinn í burtu. Lagði þá við Langastíg og labbaði niður að Öxarárfossi. Óð svo yfir ána nokkrum sinnum og gekk niður gjána. Hitti loks landvörð. Hann ætlaði að reka mig burt en gaf mér þó leyfi til að fara að kirkjunni.

Sat svo og horfði á Valhöll brenna. Það var tilkomumikil sjón.

Það virkar ósköp tilgangslaust að hafa sér flokk undir örfáar hræður, nafnleysingjana, menn eins og Hnakkus til að koma í veg fyrir að þeir sjáist á forsíðu og særi sómakennd einhverra smáborgara.

Hnakkus er einn af bloggurunum sem flest hugsandi fólk vill lesa en það er aðeins of mikið maus að vera a hanga í rss-lesara bara fyrir hann.

Hvernig væri að þið kipptuð þessu bara í liðinn?

Annars er ég sammála öllu sem Hnakkus segir hér.