F j ö l m i ð l a r !

Það er fjölmiðlum að kenna hve landið er djúpt sokkið í skítinn. Það er þeim að kenna að venjulegt fólk hefur ekki hugmynd um stöðuna. Hefur ekki hugmynd um kostina. Veit ekki hvaða afleiðingar kosningar myndu hafa. Veit ekki hvaða afleiðingar umsókn um aðild að ESB myndi hafa? Veit ekki hvað hlýst af því að gera ekki neitt. Veit ekki neitt.

Það er fjölmiðlar sem hafa árum saman verið mataðir á uppljóstrunum innan úr dragúldnu kerfi. Mataðir af fólki sem sá í hvað stefndi. Það eru fjölmiðlar sem hafa jafnharðan glotrað þeim upplýsingum niður. Ekki kunnað með þær að fara.

Við eigum ónýta, metnaðarlausa og hreint og beint skaðlega fjölmiðla. Getulausa fjölmiðlamenn.

Stofn samfélagsins er meira en tilbúinn að krefjast þess sem skynsamlegt og rétt er. Meira að segja þótt það sé róttækt. Fólk snýr unnvörpum baki við stjórnmálaflokkunum.

En það gerist ekki neitt. Fjölmiðlar geta ekki skýrt stöðuna.

Þess í stað mætir fólkið og hlustar á drasl eins og það sem Hörður Torfa bauð upp á í dag. Ömurlegt, skítglottandi morfísbaul og ringlandi málstol miðaldra smáborgara.

Hörður er búinn að fokka þessu upp. Þessu nennir enginn. Þetta er ekki útiverunnar virði. Nú skiptist hópurinn í tvennt. Þá sem heima sitja og þá sem gera eitthvað. Bara eitthvað. Eitthvað nógu róttækt.

Það tekst ekki að nýta samtakamáttinn í neitt af viti. Um leið og bólar á honum mæta á sviðið klofnar tungur eiginhagsmunaseggja og reyna að tæla lýðinn inn í ESB eða í eggjakast. Vitandi það að hlutur á hreyfingu á erfitt með að stoppa.

Það er miklu, miklu, miklu mikilvægara að steypa gagnslausum fjölmiðlum af stóli en ríkisstjórninni. Okkur vantar fólk sem getur gert okkur sjálf hæf um að dæma þá sem eru í forsvari fyrir okkur. Sú skylda hvílir ekki á herðum stjórnmálamannanna.

Ú r þ v æ t t i !

Sumir láta Stebba Fr. fara óskaplega í taugarnar á sér. Það skil ég ekki. Stebbi er á engan hátt verri bloggari en flestir. Og sem slíkur er hann hvorki verri né lágkúrulegri en sumir dálkar „alvöru“ fjölmiðla.

Ég læt hinsvegar Jens Guð fara í taugarnar á mér. Fyrst og fremst vegna þess að hann er stöðug áminning um tilvist hvíts hyskis á landinu. Hann tilheyrir því og gefur því samastað og vettvang til eflingar.

Nýjasta færslan hans er viðbjóðsleg. Það nýtir hann sér hörmungaratburð í Njarðvík til að klæðast kirtli skinhelginnar og blása í gjallarhorn fordæmingarinnar. Hann nafngreinir, hæðist að og uppnefnir börn sem hafa komið sjálfum sér og öðrum í stórkostlegan vanda.

Mér blöskraði að sjálfsögðu þegar ég sá myndbandið úr Njarðvík. Athafnir drengjanna eru hræðilega sláandi. Og það er ömurlegt að það sé sett á netið með sló mó og öllu.Tilvera unglinga er að mörgu leyti ömurleg. Skuggahliðarnar þar eru hræðilegar.

En þetta eru börn og börnum á undantekningarlaust að hjálpa til að vinna úr þeim vanda sem þau koma sér í. Þau á ekki að fordæma eða hæða opinberlega.

Ömurlegasta síða íslenskra netheima höndlar atburðinn í Njarðvík nákvæmlega eins og Jens. Með nafnbirtingum og persónulegum upplýsingum og óhefluðum dómum í garð brotamannanna.

Jens virðist geyma furðulega áþekkan karakter og mannleysurnar þar (sem eru upp til hópa eltihrellar með barnagirnd).

G l ó ð h e i t a r - f r é t t i r !

Haukur heimspekinemi dundaði sér við þann táknræna gjörning á dögunum að hengja Bónusfána á Alþingishúsið. Í kvöld beið hann niðurlútur með félögum úr Háskólanum eftir því að fá að hefja skoðunarferð um það sama hús í vísindaferð. Þar sem hópurinn stóð á snakki við Ágúst Ólaf og aðra broddborgara rak þjónustulundaður öryggisvörður glyrnurnar í Hauk.

Uppi varð fótur og fit. Háskólanemendunum var vísað á dyr í snarhasti. Þarna fengju þeir sannarlega ekki að laumast um gólf.

Í staðinn bauð Samfylkingin þeim á skrifstofur sínar. Haukur og félagar nutu þar lífsins og höfðu ekki minnsta grun um að á meðan Samfylkingarmenn gerðu við þá gælur voru Svartstakkarnir á leið á staðinn.

Samfylkingarmenn létu á engu bera. En þegar Haukur ætlaði að ganga út af skrifstofunum stökk löggan á hann og handtók hann.

Bónusmaðurinn er sumsé kominn í djeilið.

Og er nú ekki lýsandi fyrir hlut Samfylkingar á þessum síðustu tímum að bjóðast brosandi til að umbera lýðinn sem ekki er velkominn á hið háa Alþingi og sitja síðan aðgerðarlaus hjá þegar yfirvaldið kemur fram vilja sínum við hann?

K o s n i n g a r !

Það kemur mér á óvart að það skuli koma Haarde á óvart þegar Björgvin G. segist vilja kosningar.  

Geir sér slíkan verknað sem hliðstæðu pólitísks sjálfsmorðs á meðan Björgvin sér hann sem gálgafrest. 

Hver vill ekki gálgafrest?

Og meðan ég man, hver slökkti undir pottinum sem Imba var komin í?

S l á t u r t í ð

Sláturtíðin er hafin. Fyrst dó Bjarni þegar hann varð fyrir heykvíslum múgsins þar sem hann laumupokaðist um skuggasund. Algjört slys. Síðan dó Guðni fyrir þá sök að leiða lýðinn af ekki nógu miklu öryggi á foraðið.

Nú langar marga í kónginn en kóngurinn hvarf á bak drottningunni og nú er hún í uppnámi. 

Það er komin stjórnmálakreppa. Hún versnar bara. 

Næsti leikur: mannfórnir. Ekki vegna þess að það lagi neitt. Bara vegna þess að þá verður múgurinn saddur og hægt er að vinna í friði.

Lán IMF

Hver er fælingarmáttur fallbyssna sem fengnar eru til landvarna smáþjóðar ef ljóst er frá fyrsta degi að þjóðin hefur ekki efni á að hleypa af skoti?

Mótmælin

Fór á mótmælin. Tók mér stöðu fyrir framan Alþingishúsið. Var mættur snemma.

Lögreglumenn biðu handan hornsins í hvítum Econoline. Einhver horfði á í beinni útsendingu í gegn um hreyfanlega, augnlagaða myndavél í glugganum undir bergrisanum. Geir Jón spakur í námunda við húsið með heyrnartól límt við vinstra eyrað.

Það dreif að fólk úr öllum áttum með salernisrúllur. Sumir hentu krónum. Einn laumaði danskri krónu með. Trukka-Sturla vildi ekki henda sínum nema einhver tæki mynd. Reynir Traustason stóð í námunda og blés sígarettureyk í átt að barnavögnum.

Splatt!

Fyrsta eggið lenti í Alþingishúsinu.

Splatt! Splatt! 

Mótmælin voru rétt byrjuð. Allan tímann flaug matur reglulega í húsið. Sumt í umbúðunum. Þeir sem hentu voru brosandi börn. Öll í dýrum fötum. Báru góssið í bakpokum og pokum frá Tíuellefu. Ekki einn Bónuspoka að sjá. María Antoinette á gelgjunni hefði líklega hent kökum.

Mótmælin voru dauf. Efldu engan. Mér var réttur miði um borgarafund á Nasa. Stúlkan sagði: „Þett' er sko alvöru.“ Fundurinn í dag var feik. Hápunkturinn þegar Hörður fékk hópinn til að jarma „já!“ í kór. Misheppnað útspil anarkista sem hrökkluðust af svölunum þegar þeim var sagt að þeir þyrftu ekki grímurnar. Víst þurftu þeir grímurnar. Það var partur af aktinu. Þeir áttu von á stuðningshrópum en Hörður sá í gegn um gervið. Fúlt fyrir þá.

Annars var myndin af þeim í fréttum S2 mér að þakka. Ég sá þá bauka á svölunum og benti myndatökumanninum á þá rétt áður en þeir létu fánann rúlla. Flott mynd. Fegurðin framar öllu.

Myndatökumenn eggjuðu unglingana (og einstaka viðbrenndan fullorðinn) áfram með ákafa sínum. Samtaka köst vöktu mesta lukku. Gaman þegar melónu var kastað. Enn meira gaman þegar eina rúðan brotnaði. Úúú, hvað gerir löggan nú?

Ekki neitt.

Geir Jón og félagi horfa bara á og taka við hvítum blómum. Hlusta af þolinmæði á einkennilega, sköllótta fitubollu sem rífst við dverg með blútúþ um það hvort virðingu þjóðarinnar væri ekki stórlega misboðið með grýtingunni. Skallinn vill fá bakköpp frá Geir.

Þegar hrópað er „Hvar er Geir?“ segir Geir Jón skrýtlu. Skallinn hlær og segist líka heita Geir. Gaman hjá þeim.

Unglingar fara fleiri ferðir með námsmannadebetkortin í Tíuellefu. Kaupa skyr. Það kemur svo fallega út á steinveggnum. Kastið búið að gera þá svanga. Stela eggjum úr salatbarnum og éta á leið á kassann.

Það er kalt. Ekkert meira að gerast. Flest fullorðna fólkið farið heim. Krakkarnir einir eftir með ljósmyndurunum. Reyndu að fá stuð með því að brjóta rúðuna. Ekkert gerðist. Kveiktu í klósettpappír og hlógu þegar ráðþrota kona reyndi að slökkva eldinn með annarri rúllu af pappír. Hættu að hlæja þegar Geir Jón slökkti eldinn með því að stíga á hann.

Pínulitlir krakkar prófa að kasta líka. Sköllótti maðurinn þusar. „Eitthvað kostar að þrífa þetta.“ „Eina milljón um síðustu helgi.“ segir Geir Jón. 

„Það er verktaki hjá borginni sem sér um að hreinsa þetta sem stendur á bak við kastið.“ segir nálægur maður og hlær. 

Skallinn spyr: „Hvenær eru jólatónleikarnir?“ „Nú, ekki hægt að fá miða.“ „Ojæja.“ „Ætli ég komist í kórinn?“

Blútúþ-dvergurinn er afskiptur.

Hörður hringir í Geir Jón. Geir Jón hrósar honum. „Ekki undir sex þúsund manns.“ „Þetta var svo þétt.“ „Nei, það hefur verið snemma, það var örugglega sex þúsund þegar mest var. það var svo þétt. Þéttnin skiptir svo miklu.“ Kveðjast með virktum.

Fúlir anarkistar kasta líka. Búið að eyðileggja fyrir þeim. Atriðið ónýtt. Þeir á leveli með börnum. Næst gera þeir eitthvað stórt.

Sá hvergi Illuga með fyrsta skilti ævinnar. Sá Egil Helga. Hann sagði „já“ með kórnum. Vill Davíð burt. Röddin hljóðnaði og varirnar bærðust minna eftir því sem spurningum fjölgaði. Honum fannst þetta eitthvað óþægilegt. Var kvikur til augnanna og brosandi. Spennandi tímar. Skyldi eitthvað gerast? Hefur líklega farið vonsvikinn heim.

Mótmælin eru komin á leiðarenda. Þau verða ekki mikið lengur í þessari mynd. Fóll vill ekki láta koma aftan af sér. Það vill vita hvað það á að hrópa áður en það mætir. Ekki láta ginna sig til að hrópa já við einhverju þegar það er komið á staðinn. Sjötta jáið gæti verið falskt, kríað út með skriðþunga hinna jáanna.

Næsta laugardag fara ljósmyndararnir niður að tjörn og taka mynd af mávunum.

Nema einhver komi fram með eitthvað spennandi í millitíðinni.

Geðveila og mótmæli

Álag er öruggasta kveikja sálrænna vandamála. Það er fágætt meðal manna að einstaklingar rísi undir gríðarlegu álagi án þess að kikna.

Þjóðin er við það að kikna. Örvænting, kvíði, þunglyndi og reiði eru alvarlegar birtingarmyndir þess. Pirringur og geðvonska eru skeinuminni en almennari.

Það reikna margir með því að nú séu örfáir klukkutímar í alvöru uppþot. Búið er að gefa tóninn. Illugi Jökulsson, Lára Hanna, Trukka-Sturla, Hnakkus og fleiri hafa róið að því öllum árum að gera tvennt. Æsa til ófriðar og réttlæta slíkan ófrið. Sökudólgurinn nú er Sjálfstæðisflokkurinn (og aðrir stjórnmálamenn og -flokkar eftir atvikum og róttækni hvers og eins).

Nýtt myndband Láru Hönnu, um það hvernig Sjálfstæðisflokkurinn sé dæmdur til að fara í 17 ára lykkju sem endar með þjóðargjaldþroti vegna þess að nýir formenn mótist í hugsjónaeldi flokksins í eftirmyndir DO og tileinki sér hroka, fíflsku og fyrirlitningu á þjóðinni, er eins og lélegt áróðursbragð upp úr Dýrabæ. Þetta er eitthvað sem Snækollur myndi hrópa úr forinni.

Það er raunverleg hætta á uppþotum og jafnvel ofbeldi. Hörður Torfa og félaga hafa skapað skrímsli með því að sammælast ekki um gunnfána. Óróafólkið hefur séð sér leik á borði.

Það er eitt að gamalt vinstri sinnað hyski, margbrennt eftir átök sín við „íhaldið“, noti tækifærið til að riðlast á fótleggjum valdhafanna meðan hendur þeirra eru bundnar. Það er annað að reynt sé að selja þjóðinni alla þá afarkosti sem hún hefur hingað til fúlsað við (það hefur merkilega lítið verið talað um Guð sem lausn en þeim meira um Edensgarð (ESB)). En þegar andúð þjóðarinnar tekur á sig mynd uppþota þá hefur þjóðin kiknað. Geðið hefur gefið sig. Þjóðarsálin er kominn með geðröskun.

Þá erum við ekki lengur pirruð og ósátt. Þá erum við veik. Og þá fara að gilda önnur lögmál. Þá er nærtækast að tefla riddaraliði Bjössa gegn fólkinu á meðan pólitíkin heldur áfram á bak við tjöldin.

Það sviptir enginn tjöldum frá með ofbeldi.

Það er merkilegt hve þjóðin er blind á eigin heift, gremju og nær sjúklegan pirring en um leið og þess sama fer að gæta hjá Geir Haarde þá fabúlera menn upp frumspekilegar kenningar um eilífar endurbirtingar mannvonskunnar.

Ofbeldi nú þvælist bara fyrir. Þjóðin ber líka ábyrgð á að halda samskiptaleiðinni á milli sín og stjórnvalda opinni.

Kem ekki fingri á það

Stundum rekst maður á eitthvað sem er truflar mann. Ekki mikið, bara örlítið. Eitthvað er ekki alveg eins og það á að vera. Tilfinningin magnast svo upp og verður að einhverskonar váboða.

Will O'Ban er þannig náungi. 

Ég rakst á hann á Youtube þar sem ég var að leita að Thurber. Það var eitthvað við upplestur hans á Einhyrningnum í garðinum sem vakti samúð mína með honum. Mér þótti vænt um hann.

Mig langaði að vita meira um hann. Og þá sá ég þetta:


Lengi framan af fattaði ég ekki hvað það var sem plagaði mig. Svo rann það upp fyrir mér. 

Hverskonar maður blörrar á sér undirhökuna á Youtube - eða það sem skrítnara er - hverskonar kona blörrar eiginmann sinn til að gera hann ögn minna fráhrindandi en hann þó berlega er?

Skyndilega fannst mér þarna kominn persóna úr Thurber. Walter Mitty eða annar kúgaður eiginmaður sem leitar ásjár í torkennilegum áhugamálum. 

Ef ég væri Ágúst myndi ég gera smásögu um Will og frú.

JENS GUÐ: LÍMDÚKURINN

Merkilegt herbragð hjá DV að HÁSTAFA bloggtitla til að seytla til sín fólki af Gáttinni. Það virkar auðvitað þótt Gátin sé, ólíkt því sem Jónas gamli heldur fram, hreint ekki hjarta netsins frekar en Moggabloggið var. Það er miklu meiri umferð um aðra staði.

En Gáttin er frekar praktísk.

Ekkert af þessu skiptir auðvitað nokkru máli. Það er ekki einu sinni áhugavert. Það sem er áhugavert er að einhver geti í alvöru haldið að þessi mynd sé af límdúk á gólfi. 

Það sem er síðan stórmerkilegt er að búið er að dikta upp sögu um meint viðbrögð klósettpappírsþega á heimili viðkomandi.

ESB, NO, USA ?

Hvers vegna er ekki talað um annað en að ganga í Evrópusambandið ? 
Haldið þið að Bretar, Hollendingar og aðrar Evrópuþjóðir sem eru núna að hamast á okkur, séu alveg vitlausir í það að fá okkur í Evrópusambandið ? 
Og kannski til þess eins að geta hjálpað okkur ?
Haldið þið að öll okkar vandamál leysist með því að ganga í Evrópusambandið ?
Haldið þið að það kosti ekkert að vera í Evrópusambandinu ?
Haldið þið að við getum fengið eitthvað fyrir ekki neitt hjá Evrópusambandinu ?
Haldið þið að erlendar skuldir okkar hverfi bara ef við göngum í Evrópusambandið ?
Haldið þið að launin okkar hækki strax við að ganga í Evrópusambandið ?
Haldið þið að vöruverð lækki mikið við að ganga í Evrópusambandið ?
Hvers vegna ætti Evrópusambandið að leysa öll okkar vandamál ?

Hvers vegna ekki að skoða aðra möguleika ?
Er hægt að mynda samband með Norðmönnum ?
Eigum við ekki marga sameiginlega hagsmuni með Noregi ?
Til dæmis varðandi Norður Allantshafsvæðið ?
Voru það ekki Norðmenn sem vildu lána okkur peninga ?
Er ekki allt í lagi með Norsku krónuna ?
Haldið þið að það verði erfiðara fyrir okkur að semja við Norðmenn, heldur en Evrópusambandið ?
Eða dýrara ?


Hvað með Bandaríkin ?
Höfum við ekki átt viðskipti við þau í áratugi ?
Getum við tekið upp Dollar sem gjaldmiðil ?
Er ekki allt í lagi með Dollarinn ?
Eru Bandaríkjamenn ekki bara ánægðir með að sem flestir noti Dollar ?
Eru ekki ennþá markaðir í Bandaríkjunum sem við getum selt okkar afurðir ?
Eru einhver vandamál með samgöngur til Bandaríkjanna ?
Haldið þið að það verði erfiðara fyrir okkur að semja við Bandaríkjamenn, heldur en Evrópusambandið ?
Eða dýrara ?

Ég veit það ekki, (ég drekk ekki mjólk). En kannski eru einhverjir sem vita það.

Ólafur Ragnar Hilmarsson.



Lausnin

Það sem Geir ætti að gera núna:

Boða til kosninga eftir x mánuði. Fá VG til að setja það á stefnuskrána að við tökum upp harðlínustefnu gagnvart Bretum, Hollendingum og öðru kúgandi hyski.

Láta VG mælast hátt í nokkrum skoðanakönnunum.

Taka boði IMF um lán áður en hinir hræðilegu kommar komast hér til valda.

Hætta við kosningar og jafnvel mynda þjóðstjórn.

Mótmælaspuni

Spuni Rúv er sá að draga upp mynd af ofbeldi og ólátum og forðast með því að fjalla um sjálft efni fundarins.

Símon Birgisson

Orðið spuni er orðið næstum jafnmerkingarlaust og útrásarvíkingur á síðustu vikum. Innblásnir af McCarthyisma benda menn á útrásarvíkinga í öðru hverju horni og spunameistara í hinu.

Af hverju var umfjöllun fjölmiðla um mótmælafundinn síðasta laugardag að mestu helguð eggjakasti og stympingum? Viðurstyggilegt samsæri fjölmiðla — eða kannski mögulega sú staðreynd að efni fundarins var ekki fréttnæmara en þetta?

Eins og áður hefur verið minnst á á þessari síðu er ekkert sem sameinar mótmælendur annað en líkt skap. Það er jafnfréttnæmt og fólksfjöldi í Kringlunni fyrir jól. Þar eru allir í jólagjafahugleiðingum, en fáir að kaupa það sama. Á Austurvelli eru allir reiðir, en enginn út í það sama. Einhver vill kosningar, annar ekki. Þessir vilja ganga í ESB, hinir vilja ekki heyra á það minnst. Hörður vill friðsamleg mótmæli, Aggi anarkisti vill kasta eggjum. Einsi rithöfundur vill svo að fólk þegi meðan hann les staf fyrir staf greinina sína sem hann fékk birta í Morgunblaðinu sama dag.

Það er fullkomlega eðlilegt að fjölmiðlar dragi í kjölfarið upp þessa mynd; þegar reiði er það eina sem mótmælafundur snýst um er birtingarmynd þeirrar reiði auðvitað fréttaefnið sem lagt er upp með. Ekki endursagnir á misgáfulegum og -viðeigandi ræðum sem eru að upplagi endurunnið efni úr fyrri mótmælum eða blaðagreinum.

Svo er auðvitað líka fréttnæmt þegar mótmælendur ákveða að mannlaust hús löggjafarvaldsins sé verðugasta skotmark eggja og jógúrts.

Kjósa hvað ?

Nú vilja menn kosningar og verið er að safna undirskriftum kjósenda því til stuðnings, og nú þegar hafa milli fjögur og fimm þúsund manns skráð nöfn sín á listann.

Hvað gerist ef við kjósum strax ? Ég held að það muni verða afar litlar breytingar, það verða sömu flokkar í framboði, sama fólkið verður á listunum, valið af sama fólkinu, að vísu kann að vera að þingmannafjöldi flokkanna breytist eitthvað ofurlítið, hugsanlega fækkar Sjálfstæðismönnum og öðrum fjölgar í staðinn, en hverju breytir það ? Flestir sem nú sitja á þingi hafa fengið sín tækifæri og við erum að fást við afleiðingarnar núna. Kosningar strax munu gefa okkur sömu niðurstöðu aftur, og er það eitthvað sem við viljum ?

Hafi einhverntímann verið tækifæri til að gera raunverulegar breytingar á kerfinu, þá er það núna, hvers vegna ekki að safna liði, búa til nýja hreyfingu almennings í landinu, kalla nýtt fólk til verka, fólk með hugmyndir, fólk með samvisku, fólk sem er tilbúið að leggja sitt af mörkum til að byggja upp gott samfélag, fólk sem er tilbúið til að breyta rotnu kerfi, fólk sem er til í að vinna fyrir okkur.

Ég get bara, engan veginn séð að það muni breyta nokkru að kjósa núna sama fólkið og er þegar á þingi, þá getum við alveg eins sparað okkur vesenið og kostnaðinn við að kjósa og látið þetta bara eiga sig eins og það er. Tökum okkur tíma til að skipuleggja aðgerðir, það er nóg til af fólki sem hefur áhuga, getu og hæfileika til að taka að sér verkefnið, forðumst bara, fyrir alla muni, að velja gamla útbrunna pólítíkusa og aðra eiginhagsmunaseggi. Kjósum þegar við erum tilbúin í slaginn.
Síðan er hægt að byrja að byggja upp samfélag fyrir okkur, fólkið í landinu, fólkið sem þarf alltaf að borga að lokum, hætta að hlaða undir rassgatið á einkavinaklíkunni, sem hefur gegn um tíðina komist upp með að hirða gróðann og láta aðra borga tapið.

Nú er tækifæri til að gera loksins eitthvað af viti. Notum það.

Ólafur Ragnar Hilmarsson

Geir og grautarpotturinn

Þegar Forríkur úr Samsonþorpi kemur til Gaulverjabæjar með forláta grautarpott fullan af peningum vita íbúar litla þorpsins varla hvaðan á sig stendur veðrið. En Forríkur útskýrir að skattheimtumaður Bretaveldis sé á eftir innihaldi pottsins og biðlar til hetjanna okkar, Geirs og Davíðs, að gæta auranna meðan hættan líður hjá. Ekki vill samt betur til en svo að í vörslu Geirs er sjóðnum stolið í skjóli nætur!

Upp hefst þá æsileg atburðarás þar sem við fylgjum hetjunum okkar á ferðalagi þeirra um víðan heim hvar þeir freista þess að fylla pottinn að nýju. Tekst Geir og Davíð að fylla pottinn? Hver skyldi hafa stolið peningunum til að byrja með? Er Forríkur kannski ekki allur þar sem hann er séður? Í hvaða pott datt Davíð eiginlega sem barn?

Finnið svörin í þessari æsispennandi bók.

Gyðingaaðdáun Óbama

Ég velti því dálítið fyrir mér áður en Óbama var kosinn forseti af hverju hann væri svona óskaplega mjúkmáll í garð gyðinga. Annað eins Ísraelsdaður hef ég sjaldan heyrt.

Svo er ég að skoað Google Maps áðan og sérstaklega heimili frægs fólks eins og Poe, Thurbers og annarra þegar mér dettur í hug að skoða heimili Óbama-fjölskyldunnar.

Nema hvað, þá sé ég þetta:

Óbama býr í húsinu vinstra megin á myndinni. Handan götunnar er elsta sýnagóga Sjíkagóborgar.

Maður sem býr þarna getur varla leyft sér annað en smá gyðingasmjaður.

Sæll

Næsta mynd Pixars fjallar um Ólaf Ólafsson fyrrverandi landlækni sýnist mér.

Myndvarpaheilkennið

Ég vil kalla það myndvarpaheilkennið þegar brugðist er við skipbroti með kröfunni um að synda aftur til heimahafnar. 

Það er ekki langt síðan æðsta hnoss kennara var glæsilegt safn af glærum. Skjávarpinn og tölvan gerðu glæruna óþarfa á nokkrum árum. En í stað þess að nýta tölvutæknina af viti hljóp óðaþensla í menntakerfið. Tölvukostur margfaldaðist og varð sífellt dýrari og óhugglegur hluti launakostnaðar var tilkominn vegna tölva. 

En á meðan vantaði alla innviði. Alla stefnu. Tölvur voru misnotaðar. Frá þeim streymdi ekkert nema ógeðslegt safn Power Point sýninga. 

Það kom auðvitað að því að tölvunotkun skóla sigldi í strand. Upplýsingatæknistefnan varð gjaldþrota. Hún hefur ekki enn jafnað sig til fulls. Notkun tölva er í dag mjög á reiki, ómarkviss og því marki brennd að hafa komist í þrot.

Og þá birtist myndvarpaheilkennið. Sú rödd að nú ætti að bakka um hundrað skref. Dusta rykið af myndvörpum og hverfa til fortíðar. 

Sem er tóm þvæla. 

Myndvarpaheilkennið er vissulega sálfræðilegt haldreipi þeirra (sem oftast eru um eða yfir miðjum aldri) sem ekki ráða við að hugsa á fleti og eru farnir að hugsa á línu. Þá skortir sveigjanleikann til að leita nýrra leiða fram hjá vanda og reiða sig af mikilli hind á allt sem er gamalt. 

Nú er myndvarpaheilkennið að hellast yfir íslenskt samfélag. Fólk sem löngu var búið að kvitta fyrir sig og komið út úr þjóðmálaumræðunni birtist nú í hverju skúmaskoti með allra handa lausnir. Allar lausnirnar fela í sér stórkostlegt afturhvarf til einhvers sem annað hvort var eða hefði átt að vera. 

Eldgamlir örlagakommar halda í einfeldni sinni að byltingin sé á næsta leiti. Ringlandin í samfélaginu veldur því að ekki er hlegið að þeim. Það er allt svo klikkað að kommaklikkunin nær samhljómi.

Þessar vikur hafa hnitast um kröfur um afturhvarf. 

Nú kemur sóknin. 

Sóknin er nauðsynleg og þjóðin þarf að átta sig á því að það var ekki hún sem sigldi okkur í strand. Það sem vantaði var aðhaldsmeira umhverfi. Það var of auðvelt að sækja. Ákveðnir kimar blésu út eins og tölvuheimur skólanna gerði forðum. Svo sprakk blaðran.

Sókn er eina leiðin út úr klúðrinu sem við erum í núna. En í þetta skiptið er spilað á móti almennilegri vörn. Og þá má reikna með að hafrarnir sæki fram en sauðirnir sitji í vörn.

Úps!

Ég hef eiginlega ekki hætt að hlæja síðan ég las frétt Vísis. Það er nákvæmlega svona frétt sem þjóðin þurfti núna. Mikilvægi hennar er svona áþekkt því að finna flugu í súpu sem er full af kínversku melaníni. 

En þetta er eitthvað svo krúttlegt. Svo yndislega mennskt. Framsóknarmennskt. 

Þjóðin hefur ekki talað um annað en afturhvarf til gamalla gilda síðustu vikurnar. Það var eftir Framsóknarmönnum að vera fyrstir.

Nú fær reiða fólkið útrás á einhverjum.

Þú skuldar

Tók þá meðvituðu ákvörðun að hugsa ekki um þjóðmálin um helgina.



Áttaði mig í morgun á því að ég hef misst af svarinu við einni lykilspurningu varðandi IceSave.



Það er enn verið að ræða um ríkisábyrgð vegna IceSave, sem er arfur frá EES. Hún er há upphæð vissulega. En síðan eru Bretar o.fl. að reyna að "kúga" úr okkur meira fé.



Spurningin er: Hvers vegna er það ekki réttlát krafa? Þegar ríkið tók yfir bankana eignaðist það þá ekki allar skuldirnar? Alveg upp í topp. Alveg óháð ríkisábyrgðum?



Veit það einhver?

Ríkisstjórnarfundur.

Fjallað um fjármálakreppu þjóðarinnar.

Sagnfræðingurinn (utanríkisráðherra) : Ég veit bara ekki til að svona ástand hafi komið upp áður í sögunni, hvað á að gera ?

Hinn sagnfræðingurinn sem einnig er heimspekingur (viðskiptaráðherra) : Nei örugglega aldrei áður, en reynum samt að studera þetta aðeins, hver veit nema okkur detti eitthvað sniðugt í hug.

Stjórnmálafræðingarnir (Landbúnaðar- og sjávarútvegráðherra, Heilbrigðisráðherra og umhverfisráðherra) : Nei aldrei ekki í stjórnmálasögunni, en spennandi fyrir fólk í okkar fagi.

Lögfræðingarnir (menntamálaráðherra og Dómsmálaráðherra) : Ætli þetta sé löglegt ?

Íþróttakennarinn (samgönguráðherra) : Ég veit ekkert um það, en eigum við að gera nokkrar léttar æfingar ? Svona til að gera eitthvað.

Dýralæknirinn (fjármálaráðherra) : Ætli sé kannski hægt að sprauta niður verðbólguna ? Eða bara gelda hana ? Hvað segið þið ?

Líffræðingurinn sem er líka doctor í kynlífi laxa (Iðnaðarráðherra) : Ef þetta væri nú bara lax, og hængur á hrygnunni, þá væri þetta ekkert mál. En ég veit það ekki, hvað haldið þið að séu margir laxar í Þingvallavatni ?

Hagfræðingurinn, menntun sem gæti komið sér vel núna (Forsætisráðherra) : Er ekki bara best að ég haldi blaðamannafund og reyni að segja eitthvað sæmilega gáfulegt, og láti líta út fyrir að við vitum hvað við erum að gera ?

Allir : Jú það er langbest að gera það. Meira kaffi ?

Ólafur Ragnar Hilmarsson.

Vitleysingar eru þetta

Hvað ætla þessir hálfvitar í Ríkisstjórninni að halda lengi áfram í þessum skítareddingum sínum ?

Eftirfarandi spurningar eru eitthvað sem verður að fá svör við:

Af hverju er ekki skipt um stjórn í Seðlabankanum ? Geir Haarde og Árni Johnsen eru einu mennirnir í heiminum sem treysta stjórn Seðlabanka Íslands, það verður að setja nýtt fólk þar inn, þó það væri bara til þess að reyna að skapa traust á Bankanum, og ný stjórn verður hreinlega að vera skipuð sérfræðingum á fjármála- og viðskiptasviði. Ekkert annað getur virkað.

Af hverju er ekki skipað nýtt fólk í stjórnir bankanna og í lykilstöður innan þeirra? Það er verið að raða sama fólkinu aftur í stjórnir og trúnaðarstörf í bönkunum, sem þetta sama fólk kom á hausinn. Halda menn að þetta sé eina fólkið í heiminum sem „getur“ stjórnað bönkum ? Það er til nóg af góðu, vel menntuðu fólki með reynslu af störfum á þessu sviði, bæði hérlendis og erlendis. Hvernig væri hreinlega að auglýsa eftir fólki í þetta ?

Af hverju getur Ríkisstjórnin ekki drullast til að fá hjálp frá aðilum sem hafa vit á því sem verið er að fást við ? Það er alveg ótrúlegt að fylgjast með því dag eftir dag, þegar ráðherrar pissa í skóna sína aftur og aftur, einn daginn er boðið uppá einhverja skítareddinguna og daginn eftir þurfa þeir svo að éta það ofan í sig aftur, þetta fólk hefur hreinlega ekkert vit á því sem það er að glíma við, og það er alveg nauðsynlegt að þau fari að átta sig á því. Það verður að fá sérfræðinga til að bjarga því sem bjargað verður úr þessum rústum Íslensks samfélags, og þeir eru til, að sjálfsögðu, það hafa aðrir gengið í gegnum svipaðar hremmingar áður, til dæmis Finnar, Norðmenn og Svíar. Af hverju er ekki hægt að fá fólk þaðan til að aðstoða okkur ?

Ég er ekki að ætlast til þess að ráðherrarnir geti leyst vandann, ég geri mér grein fyrir að þeir ráða ekki við verkefnið, en ég ætlast til þess að þeir hafi vit á að leita aðstoðar þegar hennar er þörf.

Flest „venjulegt“ fólk hefur vit á að leita til sérfræðinga með verkefni sem það ræður ekki við, maður fer til tannlæknis frekar en að reyna að gera við tennurnar sjálfur, ef maður getur ekki gert skattskýrsluna sjálfur, þá leitar maður til sérfræðinga, það er eðlilegt og gáfulegt að fá aðstoð við það sem maður ræður ekki við að gera sjálfur. En það er heimskulegt að gera það ekki.

Þess vegna segi ég: Þetta eru hálfvitar í Ríkisstjórninni.

Ólafur Ragnar Hilmarsson.

Getur verið

Að Þorgerður Katrín hafi verið jafn áberandi og frökk og raun ber vitni vegna þess að hún vill eiga inni þegar í ljós kemur hver fjárhagsleg tengsl hennar við gamla Kaupþing voru í raun?

Enn eitt aðtriði á lista þess sem þyrfti að fá á hreint.

Hefnigjarna kvikindið

Feitur, ljótur Ameríkani eignaðist kærustu. Svaf hjá henni til að brjóta ísinn og þegar nándin á milli þeirra var orðin næg hvíslaði hún játningu í eyrað á honum: hún var með kynfæraherpes. Og nú hann líka.

Honum sárnaði þetta skiljanlega og þurfti að fá útrás. Hún varð á formi vefsíðu. Vefsíðu sem hafði það hlutverk að vara við ástkonunni fyrrverandi og öðrum álíka.

Hugmyndin á bak við síðuna er sú að hver sem er geti flett væntanlegum rekkjunautum upp og séð hvort viðkomandi er sýktur af smitandi og ólæknandi kynsjúkdómi.

Sjúkdómarnir sem um ræðir eru, auk herpessins, kynfæravörtur, lifrabólga C, HPV-vírusinn og HIV-vírusinn (og eyðni).

Yngsti smitberinn er 18 ára og sá elsti áttræður.

Síðan er augljóst sölutrikk. Hún er útötuð í auglýsingum og flest allt fólk á skrá er frægt fólk eða glæpamenn, sem upplýst hefur verið um þessa sjúkdóma hjá. Þarna er Liza Minelli, Billy Graham, Jack Kevokian (aldursforseti), slatti af klámleikurum og annað ógæfufólk.

En hugmyndin er kveikjandi.

Í dag hafa netrottur nagað utan af mannorði manns með dreifibréfi. Það er markaður fyrir róg um náungann. Gagnabanka um alla hluti. Í BNA er hægt að fletta upp tilvonandi nágrönnum eða rægja núvernandi eða fyrrverandi hér.

Síðustu daga hefur eitt af ráðum Íslendinga til að ná áttum í kreppunni verið að beina reiði sinni að öðrum. Það hefur oftar en einu sinni verið talað upphátt um líkamsmeiðingar eða ofbeldi. Margt fólk er við það að verða brennimerkt í galinni áráttu sumra við að koma í veg fyrir hvítþvott.

Nú þarf að anda með nefinu.

Hér er síðan síðan.

Krónan myrt

Lárus Welding kom í Silfrið rétt fyrir bankahrunið og sagði bankann saklausan af árásum á gengið. Ég bloggaðu um furðulegar gengissveiflur þann 12. september, 15. september, 18. september , 20. september og 21. september. 

Það var ærin ástæða til að telja bankana hafa haft neikvæð áhrif á gengið. Það féll eins og klukkulóð í hvert sinn sem kom að uppgjöri hjá bönkunum. Og það féll dýpra í hvert sinn. Línuritið sem myndaðist var það sama og ég hef ótal oft teiknað upp fyrir nemendur mína og á að sýna feril eiturlyfjasjúklings sem alltaf þarf stærri skammt.

Mig langar, sjálfs míns vegna, að taka saman nokkur af ummælum mínum úr þessum færslum á einn stað. Þeir sem ekki nenna að lesa þetta eru löglega forfallaðir:

12. sept. Dularfullir jarðskjálftar á Íslandi

Skjálftavirknin er hafin. Á örfáum dögum er búið að jafna 169 stigin. Ekkert bendir til þess að þar verði látið staðar numið í þetta skiptið. Toppurinn mun vafalaust klifra enn hærra næstu vikuna eða tvær.

Og hvað skyldi vera að gerast?

Greiningardeildir bankanna hafa haft svör á reiðum höndum í öll skiptin. Það er alltaf eitthvað við íslenska hagkerfið sem útlendingar gætu haft efasemdir um.

Og það var auðvitað tilviljun að gengishrunið í mars kom á besta tíma fyrir bankana. Það var líka tilviljun að gengishrunið í júní kom á besta tíma fyrir bankana. Það er líka tilviljun að gengishrunið sem nú er að verða er á besta tíma fyrir bankana.

Alveg eins og það var tilviljun að gengið sveiflaðist á nákvæmlega sama hátt í "síðustu kreppu", um áramót, í mars, júní og september 2002.

Og það er auðvitað líka bara hending að það eru bankarnir sjálfir sem höndla með vöruna sem sveiflast svona ótrúlega heppilega í takt við þarfir þeirra.

15. 9. Greiningardeildir og krónan

Blaðamenn virðast lítið botna í fjármálaheiminum. Lái þeim hver sem vill. Þess vegna hafa greiningardeildirnar, talsmenn bankanna, matreitt sannleikann ofan í meira og minna alla fjölmiðla.

Það virðist engin greiningardeild starfa á fjölmiðli.

Geir Haarde kom í Silfrið í gær og sagði að krónan væri ekki vandamálið. Vandamálið væri verðbólgan. En hvað kom verðbólgunni af stað?

Þarna sjást greinilega stökkin þrjú, sem urðu á gengisvísitölunni í mars, júní og loks núna í september. Það ber þó að hafa í huga að september er aðeins hálfnaður. Miðað við síðustu þrjá ársfjórðunga væri hreint ekki ólíklegt að meðalgengisvísitala septembermánaðar endaði nærri 200 stigum.

Það sem vekur auðvitað athygli er hve svipuð þróun hefur orðið á verðbólgu og gengi. Og líka það að gengið virðist fara á undan, þ.e. verðbólga eykst þegar krónan hefur lækkað.

Það er fjöldinn allur af einkaaðilum sem hrærast í gengisumhverfi krónunnar. Þessir aðilar reyna að lifa af á markaði og hafa gert sínar áætlanir í ljósi eðlilegrar stöðu á markaði. Í hvert skipti sem bankarnir henda niður genginu (n.b. af því það hentar reikningum þeirra en ekki vegna málefnalegra ástæðna) má líta á það sem ofbeldisfulla þjóðnýtingu á eignum annarra.

Það er ekki ólíklegt að á Íslandi verði tvær kreppur. Ein efnahagskreppa og ein trúverðugleikakreppa.

Með hverjum deginum sem líður eykst ábyrgð fjölmiðla á þeirri síðarnefndu.

18.9. Krónan / Catch 22

Það þarf ekkert að rökræða það lengur. Það er ekki tilviljun að krónan fellur ársfjórðungslega. Bankarnir fella hana.

Þeir virðast hafa gert það áður, árið 2002.

Að þessu leyti er þjóðin sumpart eins og lúbarin eiginkona góðrar fyrirvinnu.

Ég hef töluvert velt því fyrir mér hvernir stendur á því að liðið sem stjórnar landinu tekst ekki á við þetta mál með einhverjum hætti. Ég held ég sé búinn að átta mig á því.

Ástæðan er auðvitað sú að sveiflur eins og þessar hljóta að vera eins og strekkja á teygju. Bankinn getur fellt gengið til að bjarga sjálfum sér fyrir horn en áhrifin eru tímabundin og - í huga Haarde og fleiri - betri en áhrif þess að íslenskir bankar skili loks hinum vondu uppgjörum sem allir hafa verið að búast við mjög lengi.

Á fjögurra mánaða fresti legst þjóðin nauðug viljug á árarnar með bönkunum til að koma þeim í gegn um næsta brimskafl. Fari svo að banki fari illa er það auðvitað þjóðin sem blæðir.

Það þarf miklu meiri hreinskilni um efnahagsmálin. En það þorir enginn mikilvægur að tala. Vitandi það að hressileg og hreinskilin umræða getur hreyft við jarðskjálftamælum fjármálaheimsins. Það vill enginn bera ábyrgð á því. Þess vegna eiga allir að þegja. Þess vegna kom Davíð í sjónvarp áðan og sagði þjóðinni að halda kjafti.

Allt sem hægt er að drepa með hreinskilni er betur komið dautt.

20. 9. Ingibjörg Sólrún segir það sem Geir ekki þorði

Af einhverjum ástæðum vakti það enga athygli fjölmiðla þegar krónan fór að falla nú í september. Eins og hún hafði gert í mars og júní. Gengisfall sem hefur skelfileg áhrif á þjóðina alla og eykur að sjálfsögðu verðbólgu.

Það hefu verið vitað lengi að bankarnir gætu fellt krónuna ef þeir vildu. Það hefur verið vitað jafn lengi að þeir hafa haft af því ærinn hag. Það eina sem ekki hefur verið ljóst er hvort þeir væru virkilega svo siðlausir að velta vandanum svona kinnroðalaust yfir á aðra. Og hvort þeir hafi virkilega verið svo vitlaustir að trúa að fólk sæi ekki í gegn um brellur þeirra.

Nú hafa þrír stjórnmálamenn talað um stöðuna. Haarde tekur þátt í leiknum með bönkunum og var svo svívirðilegur að kenna verðbólgunni um. Þar með hafði hann sent Davíð Oddssyni eitraða pillu, því verðbólgan er jú hans mál. Þá steig Davíð á stokk og ítrekaði gömul ummæli um að verið væri að fitla við krónuna. Hann áréttaði andstyggð sína. Loks gekk Imba fram í dag og staðfesti greiningu mína frá því í fyrradag.

Það hugnast stjórnvöldum frekar að láta bankana standa af sér áhlaupin þar sem kostnaðurinn við fall þeirra bitni hvort eð er á þjóðinni. Það má vel líkja þessu við það að sjúklingur, sem brotinn er á báðum fótum, sé píndur til að standa uppréttur í því skyni að gefa einhverjum falskar hugmyndir um heilsufar hans.

Athæfi bankanna er algjörlega siðlaust. Stjórnvöld eru að sama skapi huglaus. Það er verið að stela peningum af þjóðinni til að borga fyrir fyllerí (svo notuð sé líking Imbu) sem hún ber enga ábyrgð á.

Það er fjölmiðlum til fullkomins vansa að þeir skuli ekki hafa kveikt á því sem var að gerast. Þeim er engin vorkunn lengur. Nú verða fjölmiðlamenn að vakna.

Bankarnir eru að fremja glæp aldarinnar á þjóðinni. Haarde og Imba eru samsek.

21.9. Silfur Egils

Viðtal Egils við Lárus Welding var gott. Það voru þó mistök af hálfu Lárusar. Egill kom honum í klípu. Lárus virðist líta svo á að bankinn sé ekki orsakavaldur í málum ef aðrir koma að þeim með bankanum. Þá er bankinn milliliður í hreyfingum á markaði. Þannig gildir um FL og auðvitað um krónuna líka.

Lárus taldi, eins og sumir aðrir, að ólíklegt sé að bankarnir felli krónuna af því það sé ekki í takt við langtímahagsmuni þeirra. Það hefur enginn sagt það og það er ekkert skilyrði þess að fólk trúir ósvinnunni á bankana. Það eru stækir skammtímahagsmunir sem valda krónufallinu.

Ef rétt er að bankarnir hafi veikt krónuna viljandi þá er neitun Lárusar í dag það sem gerir álið að enn stærra máli. Sum mál eru aðeins flekkur á siðaregisteri þangað til reynt er að ljúga sig út úr þeim. Þá verða þau að gapandi svartholum sem eiga það til að gleypa syndarann.

Kjósa strax?

(Gefðu þér 2 mínútur til að hlusta á niðurlagið af ræðu Lalla sjúkraliða áður en þú byrjar á færslunni)

Viljum við kosningar?

Ég þurfti að hugsa mig vel um þegar ég fékk áskorunina. Fyrsta viðbragð var að skrifa undir. Næsta viðbragð var tregða. Bæði viðbrögð kannast ég við hjá sjálfum mér sem næstum því ósjálfráð óháð því hvert málefnið er. Þá var að reyna að grafast fyrir um hvaða viðbrögð málefnið krafðist.

Krafan byggir á þeirri hugmynd að stjórnvöld hafi brugðist og að erfiða staðan sé þeim að kenna. Og þá fyrst og fremst þeim sem hafa ráðið upp á síðkastið. Þetta var kjarninn í hressandi ræðu Lalla sjúkraliða á Austurvelli í gær.

Mynd Jóhanns Þrastar Pálmasonar af mótmælunum.
Framarlega er Óli Sindri og félagi ég og gott ef Guðjón þjáningarbróðir
úr heimspekinni er ekki rétt við hlið okkar.

Mótrökin eru fyrst og fremst þau að ástandið sé svo viðkvæmt að það verði aðeins verra ef pólitísk sundrung bætist ofan í allt annað.

Bæði þessi rök meika sens.

Vandinn við að kjósa er sá að það er næstum útilokað að hér verði einhver stórkostleg hreinsun.

Ráðandi öfl í Samfylkingu þurfa enga hreinsun, þau fá helling af atkvæðum frá fólki sem vill í ESB. Samfylking yrði því verðlaunuð. Þess vegna krefjast margir xS menn þess nú að „hin mikla hreinsun“ fari fram – ekki hreinsunarinnar vegna, heldur vegna þess að það mun bitna á öðrum en þeim.

Í Sjálfstæðisflokki mun engin hreinsun eiga sér stað heldur. Þorgerður tekur slaginn við Geir og vinnur kannski. Þorgerður er ekki saklausari en svo af hruninu að vera kannski sá ráðamaður stjórnmálaflokks sem mesta hagsmuni hefur haft af því kerfi sem leiddi okkur til glötunar.

Vinstri grænir vilja ekkert frekar. En eru í þeirri vandræðalegu stöðu að vera á móti ESB þegar þeir myndu græða miklu meira á að vera með. Kosning nú lengir líf þess pólitíska draugs, Steingríms Joð.

Valgerður tekur við Framsókn og þá verða nokkrir saddir. Batamerkið sé aðgangur kvenna, Imbu, Gerðu og Gerði, að stjórnun flokkanna.

Ætli Sturla og bílstjórarnir hoppuðu ekki undir sæng með xF. Þeir fengju eitthvað óánægjufylgi en hafa ekki hag af kosningum strax. Það þarf að leyfa útlendingaandúð að malla aðeins lengur til að þeir fái það sem þeir eiga inni.

Íslandshreyfingin er dauð nema hún myndi sér skoðun á fleiri málum en náttúruvernd. En reyni hún það er eins líklegt að hún liðist í sundur.

Kannski kemur nýr flokkur. Það er kannski eina vonin. Ég bind ekki mikið traust við það.

En ef ekki verður kosið.

Þá heldur áfram baktjaldamakk sem þjóðin hefur engan aðgang að. Kannski er verið að kippa þúsundum niður úr snörum eins og virðist eiga að gera við bankastjóra Glitnis. Sama fólk er í Sjóslysanefnd og strandaði bátnum. Allt gengur kannski smurt en ekkert uppgjör fer fram. Engin lokun. Engin lausn.

Loks má nefna að Geir hefur ekki enn hjúpað sig þeirri áru að það sé í raun ómissandi að hann leiði þennan björgunarleiðangur. Það, sem verið er að gera, virðist hver sem er geta gert. Því ekki að losa sig við liðið?

Loks hefur Geir alltaf þann leik að fórna peði, DO. Tímasetji hann það rétt gæti hann fullnægt blóðþorsta borgaranna. Sérstaklega nú þegar enginn fjölmiðill er eftir í landinu nema Mogginn.

Ég er lagstur undir feld.

Kröftug ræða týnist í skvaldri

Mótmælin á Austurvelli í dag: Hörður góður, sjúkraliðinn afar kraftmikill og skemmtilegur ræðumaður (en ræðan innihaldslítið tilfinningapíp). Aðrir drápu málinu á dreif og gerðu að engu mikinn samtakamátt og stemmningu. Einn vill í ESB, annar vill kjósa, hinn vill enga þjóðarsátt og engar kosningar strax. Einn vill beita ráðamenn ofbeldi. 

Kona gekk ringluð um og hrópaði: „Foreldrar?! Foreldrar?!". Vangefinn maður hætti að selja dagatöl og sníkja „tips“ og safnaði fyrir mótmælendur í hvíta fötu. Anarkistar kröfðust afnáms þingræðis. 

Með þessu framhaldi tekur það sex vikur í viðbót að þjappa fólki um einn málstað. Í dag á fólkið ekkert annað sameiginlegt en reiðina.

Kolfinna sýndi þann góða smekk að þegja.